Emperyalist Avrupa’nın merkezinde
Hitler’in ülkesinde
Tutuklayıp bir devrimciyi
koydular bir hücreye.
“Sen suçlusun”
dediler,
“Sen bağımsızlık”,
“Sen Özgürlük istedin” dediler.
“Sen devrim”,
“Sen sosyalizm istedin” dediler.
Attılar önüne tek tip elbiseyi.
“Önce elbiselerini, sonra düşüncelerini değiştireceksin” dediler.
İşte orada,
Onu dedikleri anda direniş aldı sözü.
Direniş tarihtir,
Direniş gelenektir,
Direniş
Açlığa yatırmaktır bedeni.
Öyle yaptı Özgül.
Şimdi söz iradedeydi,
Şimdi söz haklılıkta,
Şimdi söz meşruluktaydı,
Şimdi söz
özgür tutsaklık geleneğindeydi.
O geleneklere
ve tarihe sarılan hiçbir devrimci
Yenilgi yaşamadı savaşta.
Özgül 44 gün direndi,
44 gün iradeler savaştı,
44 gün sonunda
Alman emperyalizmi
Yenildi devrimin iradesi karşısında.
Ve zaferler tarihin
bir yenisi daha eklendi.
Ama kavga sürecek
sürecek
Nihai zafere kadar
Direnişlerle,
can bedeli sürecek
Ve her direniş,
Ve her zafer
Bizi devrime
bir adım daha yaklaştıracak.
(Halil Demir, Grevana)
