Kızıldere ye ağıtlarımız,
” Oy dere Kızıldere Böyle akışın nere” diye başlar.
Bu akış başladığı günden bu güne DEVRİM E, dir.
İhtilalin yolunda Kızıldere hep Kıpkızıl aktı. Kanla yıkandı, umutlarımız, geleceğimiz, türkülerimiz. Halkın, şehitlerimizin kanı yeniden aynı nehirde buluştu. Bu nehir 30 Mart 1972’den 30 Mart 1995′ e kimi zaman çağla di 12 Temmuz 1991 de Niyazilerimiz, 17 Nisan 1992 Çiftehavuzlar da dalgalanan bayraklarımız, Sabolar gibi…
Dersim, Malatya, Ege, Karadeniz, Toros dağlarında silah Çatan Şahanlar gibi….
Adını Kanla duvarlara yazan şehitlerimiz gibi…
Hapishanelerde üçer beşer, yüzer Ölüme yürüyen tutsaklar imiz gibi…
On binlerle sokaklara akıp, isyan eden, ayağa kalkan halklarımız gibi…
Çağlayanlar da Şafak, Bahtiyar, Emrah, Pınar gibi…
Zulmün kalesine tek başına giren Elif Sultan, Alişanlar gibi…
Meriç ten Anadolu ya kavuşurken düşen Harika, Burak, Erdoğan, Özkan gibi…
Gözlerini yumduğu güne kadar görevlerini başında olan yüreği sadece devrim için çarpan dayımız gibi…
Bin kere tekrarlasak eksik kalacak kahramanlarımızın emeği, canı, kanı var bu kavgada.
Düşmanımız ezeli, hesabımız evveli ama mutlak sorulacak, asla eskimeyecek davamız her yeni düşen can da daha büyük bir öfke ve çelikleşen iradeyle yürüyoruz. Bazen yavaş bazen hızlı, bazen sessiz, bazen bağıra çağıra.
Her ” Yok ettik” markaları hüsrana dönüştürdük. Parçalara ayırıp, un ufak ettikleri kemiklerimizin arasından, yerin yedi kat altından çıkıp Leyla olduk, yeniden Mahir olduk… Çünkü biz bu kavga da Vura öle MAHİRLEŞTİK.
30 yıldır ustaca savaşıyoruz. Kulaklarımız kapatıp tüm solcu geçinenlere, gözümüzü geleceğe, Kurtuluşa dikip bütün dünyanın yükünü alıp yürüyoruz. Tek Umut, Tek Kurtuluşun taşıyıcısı olma onuru ve yükü bizimdir. Yükün ağırlığı kadar hesabımız var emperyalizm ve oligarşiyle…
Kan davamız var…
Mahir lerden bugüne Binlerce Şehidimizin, Yüzbinlerce halkımızın kanını aktı sadece bu 54 yılda. O yüzden kanımızla bir derya olur. Maden halkımız, şehitlerimiz bu kan denizinde yıkandı.
Biz düşmanın her türlü yüzünü, her ahlaksızlığını gördük, yaşadık, yaşıyoruz. Baskınlı sabahlara uyanıyor, katliamlı günlerden geçiyor, işkenceli gecelere uyuyoruz. Biz düşmanı tanıyoruz. Bizi dünyadan yok etmek için yemin eden her yöntemi deneyen düşman kanımızla beslenen düşman her seferinde karşısında bir Mahir görüyor “Biz Buraya Dönmeye Değil, Ölmeye Geldik” diyen. Çünkü Kızıldere Son Değil bir başlangıçtı. Başladık öldük, yenilmedik…Öldük çoğaldık…öldük çelikleştik,öldük ustalaştık. Yenilmezliğimizin sırrı, Hedefimizde bir milim sapmadan yürümek. O yüzden şimdiden Muzafferiz bu yolda. Aklımızı düşmana kaptırmadan, Hedefimizi büyüterek, umudumuzu ulaşılır kılarak, halkımızla birlikte getireceğiz Kurtuluşu Anadolu ya. Hadi engelleyen engellesin.
Biz yenilgilerimizden, zaferler inşaa ederken, dövüşe dövüşe öğrendik. Biz zaferin belki onlarca yenilgiden geldiğini biliyoruz artık, tecrübe ettik. Yeni yollar bularak, yeni yollar inşaa ederek, daha da ustalaşarak düşmanı yaptıklarına pişman edeceğiz. Halkımıza Söz Olsun Adaleti öbür dünyaya bırakmayacağız!
Bu inanç ve kararlılıkla 30 Mart 17 Nisan günlerinde Başta Mahir Çayan ve Dokuz yoldaşı olmak üzere Şehitlerimizi Saygıyla Anıyor, Umudun Kuruluşunu Selamlıyoruz.
MAHİR HÜSEYİN ULAŞ KURTULUŞA KADAR SAVAŞ!
KIZILDERE SON DEĞİL İHTİLALİN YOLUDUR!
DEVRİM ŞEHİTLERİ ÖLÜMSÜZDÜR!
KIZILDERE DEN ÇAĞLAYAN A DEVRİME YÜRÜYORUZ!
ALMANYA HALK CEPHESİ
