1
Oradan Ergani Aslan’ın dayısıyla teyzesinin oturdukları Berkamen ve Kamen’e gidildi. Dayısı çok güzel karşıladı. Eve gidildiğinde Dayısının eşi yoktu, dayı çay hazırlamaya gittiğinde, ziyaret için gidenler evde yapılırken yarım bırakılmış sarmaları sardılar. Bu arada sarmaların sarıldığını gören dayı şaşırdı. O da mutfakta misafirlerine yemek, çay hazırlamıştı. Hoş ve sıcak bir tanışma oldu. Çay içilirken gündemden, şehitlerimizden sohbet edildi. Dersim’de kayıp gerillalar için Seyit Rıza Meydanında direnen Kemal Gün amca anlatıldı. O sırada evin hanımı da gelmişti. Özellikle Kemal amca anlatılırken duygulandılar. Evin hanımı geldiğinde evde yarım bıraktığı sarmaların sarıldığını görünce çok şaşırdı, mutlu oldu. “Misafirler gelmiş yemeğimi yapmış, yemeklerini bile yemişler” diye espri yaptı. Her zaman kapımız size açık, bekleriz diye yolculadılar gelenleri. 
Sonrasında Ergani’nin teyzesine gidildi. Oraya gidileceği telefonla bildirildiği için Ergani’nin kuzeni Mahir kapıda karşıladı gelenleri, Teyze de güler yüzle karşıladı misafirleri. Ve içeri girildiğinde kapıda karşılayan Mahir’in bir de Çayan adında kardeşi olduğunu öğrendik. Mahir ve Çayan; tam da ziyaret sebeplerimiz… Bu kadar güzel tesadüf olur ancak. 
Daha sonra Şefinur Tezgel’in akrabalarına gidildi. Burada da evdeki ufaklığın doğum günü vardı. O yüzden ev kalabalıktı. Beş aile vardı. Oradaki herkes anmaya davet edildi. Aynı zamanda Mehmet Boy’un eşi ve oğlu da oradaydı. Onlara da ayrıca gitmeye gerek kalmadı. Burada da gündem sohbeti edildi. Zaten Cumartesi günü Köln direniş çadırına gidileceği söylendi orada da.
30 Mart-17 Nisan Şehitler Haftası çerçevesinde şehit aileleri ziyaret edilmeye devam ediyor.
7 Nisan 2017 Cuma günü önce Büyük Ölüm Orucu şehitlerimizden Sergül Albayrak’ın Hagen’de oturan annesi ziyaret edildi. Evde kalabalık misafiri olduğu ve rahatsız olduğu için kapıda sohbet edilerek anmaya davet edildi. Rahatsızlıkları fazla olan anne Pazartesi hastaneye yatacağını bir hafta kalacağını söyledi. Hastane sonrası görüşebileceğini belirtti.
Ardından Fatma Koyupınar’ın abisinin evine gidildi. Evde yenge vardı ve güler yüzle karşıladı. Yengesi yemek hazırlamıştı, yemekler yenildi. Anmaya davet edildiler. Gelecekleri sözü alındı.
Oradan Ergani Aslan’ın dayısıyla teyzesinin oturdukları Berkamen ve Kamen’e gidildi. Dayısı çok güzel karşıladı. Eve gidildiğinde Dayısının eşi yoktu, dayı çay hazırlamaya gittiğinde, ziyaret için gidenler evde yapılırken yarım bırakılmış sarmaları sardılar. Bu arada sarmaların sarıldığını gören dayı şaşırdı. O da mutfakta misafirlerine yemek, çay hazırlamıştı. Hoş ve sıcak bir tanışma oldu. Çay içilirken gündemden, şehitlerimizden sohbet edildi. Dersim’de kayıp gerillalar için Seyit Rıza Meydanında direnen Kemal Gün amca anlatıldı. O sırada evin hanımı da gelmişti. Özellikle Kemal amca anlatılırken duygulandılar. Evin hanımı geldiğinde evde yarım bıraktığı sarmaların sarıldığını görünce çok şaşırdı, mutlu oldu. “Misafirler gelmiş yemeğimi yapmış, yemeklerini bile yemişler” diye espri yaptı. Her zaman kapımız size açık, bekleriz diye yolculadılar gelenleri. 
Sonrasında Ergani’nin teyzesine gidildi. Oraya gidileceği telefonla bildirildiği için Ergani’nin kuzeni Mahir kapıda karşıladı gelenleri, Teyze de güler yüzle karşıladı misafirleri. Ve içeri girildiğinde kapıda karşılayan Mahir’in bir de Çayan adında kardeşi olduğunu öğrendik. Mahir ve Çayan; tam da ziyaret sebeplerimiz… Bu kadar güzel tesadüf olur ancak. Mahir’imiz, Çayanımız isimleriyle, yarattıklarıyla ve yeni şehitlerimizle yaşamaya devam ediyor. Ve biz onları anlatmaya, onlardan öğrenmeye devam ediyoruz…
Evde düğün telaşı vardı. Yakın akrabalarından birinin düğünü olduğu için kalabalık misafirleri geldi aynı zamanda. Gelen insanlar da ziyaret nedenimizi öğrenince “Bütün şehitler bizimdir. Şehitlerimize sahip çıkmalıyız” dediler. Bu aile de devrimcileri ve devrim şehitlerini bilen insanlar olduğu için sohbetler politikti. Burada da Kemal Amcanın direnişi, bu direniş için Köln’de açılan destek çadırı ve Türkiye Yüksel Caddesinde direnen akademisyen Nuriye Gülmen ve Semih Özakça anlatıldı. Kemal amcanın direnişi özellikle etkilendikleri konu oldu. Teyzenin kayınpederi olan amca, devrimcilere sahip çıkılması gerektiğini kendi tanık olduğu örneklerle anlattı; “Devrimcilerin hayatlarını feda etmelerine rağmen halk olarak yeterince sahip çıkılmadığını” belirtti. Anmaya gelecekleri sözü alınarak oradan ayrılındı.
Daha sonra Şefinur Tezgel’in akrabalarına gidildi. Burada da evdeki ufaklığın doğum günü vardı. O yüzden ev kalabalıktı. Beş aile vardı. Oradaki herkes anmaya davet edildi. Aynı zamanda Mehmet Boy’un eşi ve oğlu da oradaydı. Onlara da ayrıca gitmeye gerek kalmadı. Burada da gündem sohbeti edildi. Zaten Cumartesi günü Köln direniş çadırına gidileceği söylendi orada da. Akşam 21.30’da ziyaretler ertesi gün devam edilmek üzere sona erdi. Aile ziyaretleri şehit aileleri için hazırlanan bir davetiye ve güllerle yapıldı. Ziyarete gidenler sıcak karşılandıkları ve ziyaret için gidilen aileler de bu ziyaretten memnun oldukları için mutlu ayrıldılar.
