Dortmund’da Oturma Eylemi

Dortmund’da üç haftadır yapılan oturma eylemi 20 Temmuz Perşembe ve 21 Temmuz Cuma günü de devam etti.

Nuriye Gülmen ve Semih Özakça “İşimi, ekmeğimi geri istiyorum” talebiyle açlık grevine hapishanede devam ederken Dortmund’da onların seslerine ses katabilmek için sürdürülen oturma eylemi de devam ediyor. 20 Temmuz 2017 Perşembe günü Dortmund Çarşı Reinoldikirche önünde yine bir araya gelindi. Eylemin başlamasıyla birlikte yavaş yavaş katılımcılarda gelmeye başladı. Bu gün yine Filistinli ve Albana arkadaşımız eyleme katıldı. Ve yeni bir şey daha öğrendik. Bize destek veren Filistinli arkadaşımız kendi hikayesini anlattı. Annesi, babası, kardeşleri toplam 18 akrabası gözlerinin önünde İsrail Siyonistleri tarafından katledilmiş. Kendi vücudundaki yaraları da gösterdi bize. Şimdi daha yakın hissettik onu kendimize. Acılarımız bizi birleştiriyor dünyanın her yerinde. Bir meydanda bir araya geliyor acılarımızdan güç alarak, direniyor, direnenlere güç vermeye çalışıyoruz. Bu gün bildirilerimizi dağıttık yine. Merak edip gelenlerin çoğunluğu gençti. Yeni insanlarla tanıştık. Göçmen Kadınlar dan bir arkadaşta destek için gelmişti iş çıkışı. 18-19.30 arası yapılan oturma eylemine dokuz kişi katıldı.Bir insana daha anlatabilmek için bazen slogan atıyor bazen Yorum şarkılarıyla elimizdeki dövizimizle oturuyoruz. Nuriye Gülmen ve Semih Özakça açlık grevinin 134. günündeler. Tam Yüz Otuz Dört gün oldu. DUYDUNUZ MU?

21 Temmuz 2016 Cuma

Bu günde saat 18.00’de pankartımızı astık ve ellerimize dövizlerimizi alıp oturduk her zaman oturduğumuz yere. Önce iki kişiydik. yavaş yavaş üç, dört derken dokuz kişi olduk. Bu gün ilk ziyaretçimiz Yunanlı bir bayandı. Mübadele döneminde, dedelerinin nasıl Türkiye’den Evinden, barkından uzaklara zorla gönderildiğini anlattı. Bizi orada ellerinde dövizlerle  oturmuş gören insanlar bazen kendi dertlerini anlatmaya geliyor. Bizde bu arada Nuriye ve Semih’i anlatıyoruz. Neden direndiklerini, neden açlık grevi yaptıklarını ve Yüksel caddesini anlatıyoruz dilimiz döndüğünce. Bu günde bildirilerimizi dağıttık. Sloganlarımızı attık ve merak eden herkese anlattık uzun uzun Nuriye’mizi, Semih’imizi.