5
Bundan tam 444 gün önce elinde bir dövizle ve tek başına bir kadın Yüksel caddesinde kendisi gibi yalnız duran, her gün yüzlerce insanın geçiş noktasında oturan ancak herkesin unuttuğu ya da bir şekliyle herkese unutturulan İnsan Hakları Anıtı isimli kadını da yanına alarak ‘işimi istiyorum’ diye haykırdı. Peki, o gün ne oldu?
O gün o kadın karanlığa bir mum yaktı. Pek çoğumuzun şimdi ne olacak, artık hiç bir şey yapılamaz, hak talep edilemez ‘Ohal var’ dediğimiz bir zamanda bize umut oldu, bize yol açtı. Evet, bize yol AÇTINIZ!
Biz de sizinle gurur duyuyoruz.
Sizin gibi yiğit, fedakar evlatlara, kardeşlere sahip olduğumuzu hatırlattığınız için, bize yani tüm dünya halklarına umut olduğunuz için, öncü olduğunuz için, dostluğa, arkadaşlığa yoldaşlığa vefaya, aşka, sevdaya dair ne kadar güzel şey varsa Yüksel caddesinde her gün iki kez yeniden yarattığınız için, haksızlığa boyun eğmemenin, itiraz edebilmenin gücünü gösterdiğiniz için, zalim ve mazlum tanımlarını bulanıklıktan çıkarıp aydınlattığınız için, direnişinizle mücadele tarihimize yeni kazanımlar ve yeni bir Zafer kazandırdığınız için teşekkür ederiz.
Son söz olarak; Zaferinizi selamlıyor ve sizi çok sevdiğimizi bir kez daha haykırıyoruz.
Halkız Haklıyız Kazanacağız
Stuttgart Halk Meclisi
