Merhaba sevgili arkadaşlarım…
İlk fırsatta hemen hasretle-sevgiyle, kucaklayayım istedim sizleri… Karlsruhe’de avukatımla görüşürken ve hâkim karşısındayken seslerinizi duydum. Hatta Umut’un söylediği hafif sürtoneyi düzeltmek için daldım hemen!
Evet, bir kez daha hukuku anlatacağız… Terör nedir, terörist kimdir, yine ve yeniden anlatacağız. İnsanı insan yapan, yeme içme kadar meşru-doğal faaliyetlerin bir günde “hapis cezalık” ve de “terör” ile damgalanmasının hukuk olmadığını hatta belki de bunun “yasal terör” ün bir parçası olduğunu yine anlatacağız.
Ve ne denilirse denilsin, müzik yaşamım boyunca Grup Yorumcu oldum. (Hakim öyle yaz demiş yenerde şaşırdı!) öyle de öleceğim! (Yok, hani lafın gelişi, merek etmeyin turp gibiyim)
Herr Lars adlı bir savcı bakıyor davaya… Tutuklama kararının uygulanmasını ve Ossendorf konulmamı istedi. Savcı ister, hâkim onaylar “kuralın gereği yapıldı, geri bastık Köln’e… Özlemişim Köln’ü. Ertesi gün topa da niyetlenmiştim!
Burada nedir hali-i pür melet… Yaklaşık (!) 2.21 x 4.38’lik bir hücre. Bir ranza, arkası dolap, diğer ucu klozetli özel bölüm. Bir tahta paravan (1 metrelik) ile ayrılmış. Yani deve kuşu misali… Kendinden nasıl saklayacaksın, neyi.?. Bir küçük lavabo – burası şimdilik Korona nedeniyle ilk gelenleri 15 gün beklettikleri bahçe – taş yol var volta için. Günde 1 saat çıkılıyor. Pencereye kulak verince aynı anda 5-6 dilden sesler çınlıyor. Romanca, Arapça, Rusça, Almanca, İngilizce, Türkçe… Malum ortamların malum işlerinden gelmiş her biri… Selamlaşıyoruz – voltada ortamda konuşuyoruz.
“Bizim Çocuklar”
Hücrede zamanı doldurmak, üretmek için hemen kağıt ve kalem edindim. Dava dosya özeti vardı elimde, bir Almanca – İngilizce sözlük de buldum. Tane tane baka ede çevirdim ve anladım ne olduğunu. Çevirmeden de anladığım ile aynı… Tabi kısa notlar aldım her bölümde kalkıp sesli sesli mahkeme tiyatrosu gibi savunmamı yaptım, gülmekten öldüğümüz şeyler de yaptım. Savcılığı ve mahkeme heyetini şaşırtıp ikna etmişim, cübbeleri çıkartıp gelmişler, ben çalıyorum siz söylüyorsunuz, onlar da paytak paytak çekiyorlarmış… mış… Sonrada “çok tehlikeli” deyip basıyorlar cezayı!!!
Pazar günü, yani gelişimin 5. gününde yazıyorum. Günlük türkü ses egzersizleri de var programda. Enstrümanları sesimle taklit ediyorum şimdilik…
Avukatım gelir görüşürüz bu hafta diye bekliyorum…
Yasemin’e de yazacağım. Ona yazdıklarım Karlsruhe’de incelenip, öyle verilecekmiş… Ziyaretlerde de muhtemel sıkıntılar olabilir. Olsun siz haber edersiniz iyi olduğumu…
Berivan! Saçını çekerim, Selanik biletleri tamam mı?
İdil! Akord tamam, sen kemanı bırakma!
Eylem! Çok yavaş çalıyorsun
Berdan! Unutma demeyeceğim sana… hızla sarıl saza… kavala…
Senam kızım, zor ama türkü dinleyeceksin yine, kurtulamazsın… “ha ha…”
Umut benim içinde topa devam…
Giorgos’u eşlik edin artık… Kısa bir mola verdik, sonra geleceğiz…
Özgür Abi’de daha rahat külleyebilir bir süre…
selam ve sevgi…
Bu ilk bir merhaba olsun,
Soran eden tüm dostlara iyi olduğumu iletin…
Bilindik mekanlar, 15 yıl geçse de aradan hapishaneler dünyanın her yerinde üç aşağı beş yukarı aynı. Bizim içinde üretmek esas olduğuna göre… yola devam…
Şimdilik bir ihtiyaç vb. belirtmeyeyim. Burada alabilecekleri alır – kitap vb. için giderek bir hazırlık yapılsa iyi olur. Dortmud’da dost Kitabevi’nin sahipleri hocalara sok selam… İleride öğrenirim, müzik dinleme, üretme vb. durumlar ne olacak bakarız…
Sevgi ve Hasretle sizleri kucaklıyorum.
İhsan Cibelik
JVA KÖLN
Rochusstraße 350, 50827 KÖLN
