Halkımıza!
Yıl 1999. Yer Ankara ULUCANLAR hapishanesi. Gecenin içinde, sabahın üçünde, ANKARA’ yı yangınlar sardı. Cehennem zebanileri can almaya geldi. İsmet KAVAKLIOĞLU yoldaşları ve siper yoldaşları dikildi cellatların karşısına. Kör destere ile kestiler İSMET İN bedenini hamam da. Yok edeceklerini sandılar. Ama öldükçe çoğalıyordu İsmetler, çoğalıyordu Mahir EMSASİZ. Aman yarabbi nasılsa bir korkunçtu katiller için bu durum. söz vermişlerdi ağababalarına. Yollarını dikensiz gül bahçesi yapacaklardı olmadı.
24 yıl aradan sonra bir kez daha diyoruz ki katledenler korkaktır. Korkunun da ecele faydası yoktur. Tarih tanıktır sınıf savaşlarında zulmedenler bir gün yenilecektir. Tarihsel zorunluluk gereği bu sistem de yok olacaktır. Devrimcilerin görevi o süreci kısaltmaktır.
Bizler ULUCANLAR da şehit düşen tüm devrimcilerin tarihsel sürece katkıları karşısında saygıyla eğiliyor anıları mücadelemizde sürecek diyoruz.
ANKARA HALK CEPHESİ
