Buluşma öncesinde üniversiteye giden çadır emekçileri ve Zehra Kurtay, gün boyu girişin güvenlikçe engellendiğini öğrendi ve buna rağmen üniversiteye girmeye çalıştı.
Güvenliğin Zehra Kurtay’ı tanımasının ardından çadır emekçileri ve Zehra Kurtay, üniversiteye alınmadı.
Güvenlikle yürütülen tartışmalar bir sonuç getirmeyince, üniversite yakınlarındaki bir kahveye gidilmesine karar verildi.
Söyleşi bu kahvede gerçekleşti.
Toplamda 30 kişinin katıldığı söyleşi, söyleşiyi organize eden grup temsilcisinin sunumuyla başladı.
Zehra Kurtay’ın yaşadığı adaletsizliği anlatan temsilcinin ardından sözü Zehra Kurtay aldı. Kısaca kendini tanıtan Zehra Kurtay neden direniş kararı aldığını anlattıktan sonra Nezif Eski de, emperyalizmin merkezi bir politikası olan iade politikalarına karşı ortak mücadele etmenin zorunluluğunu anlattı.
İdil Vural, sunum anlamında sözü alan son kişiydi. İdil Vural da, Berdan Özder’in durumuna değinerek direnişle nasıl karşılık verdiklerini anlattı.
Anlatım bölümünden sonra sıra neler yapılabilir kısmına geldi.
Bu bölümde de, ortak yapılacak eylemler planlandı.
Üniversite yönetiminin alarma geçip söyleşiye engel olmak amacıyla Direniş Çadırı Emekçilerini kampüse almaması, hatta üniversitenin kepenklerini bile indirmesi ve alarma geçmesi Zehra Kurtay’ın emperyalizmin gerçek yüzünü gençliğe anlatmasına, direnişin gençlere ulaşmasına engel olamadı.
Direnişten çok etkilenen gençler, tekrar tekrar Zehra Kurtay ve çadır emekçilerine sarılıp, defalarca teşekkür ederek salondan ayrıldılar.
