3
Direnişin 59. Günü…
37. kez direniş alanıma çıktım, işkenceyle gözaltına alındım. Yolun ortasında saldırıp aldılar bugün, hastane dönüşü üst araması yapacaklarmış, yaptırmadım beni karakola sokmaları kendi hukuklarına bile aykırı. Üst aramasını zorla yaparsınız daha sonra tekrar hastaneye götürmek zorunda kalırsınız dedim. Geri çekildiler. Biri gelip önlüğümdeki yazıyı sordu. Birde nereli olduğumu, hakkını arayan insana saygı duyuyormuş.
Günlüğüm gözaltına alındım bırakıldım diye devam ediyor. 59. gün de değişen ne var diye düşünüyorum. Elini sıcak suya sokup çıkarma gibi. Günler geçtikçe kinim daha çok artıyor. Israr ediyorum o park benim direniş alanım bir gün mutlaka saat 13.00 -17.00 arası orada kalacağım, sloganlarımı özgürce atacağım. Önemli olan mevzide olmak ve orası için bedelleri göze almak.
Kazova direnişin başlarında gazetelere haber bile yaptıramıyorduk. Gezi ayaklanması sırasında Kazova’da ki direnişin büyümesi tesadüf değildi, biz oradaydık. Şişli’nin göbeğinde, fabrikanın önünde gece gündüz nöbet tutuyorduk. Tuvalet ihtiyacımızı sokaklarda gideriyorduk. Gaz fişekleri geliyordu çadıra, yemek ihtiyacı için caddeye çıkamıyorduk, beton üstünde nöbetleşe uyuyorduk bütün sokak başları tutuluydu. O zaman vazgeçseydik direnişten dünyaya mal olmuş bir direniş olmayacaktı.
Yürüyüş dergisine tekrar operasyon yapmışlar. Gerçeklerin halka ulaşmasına engellemek halkın sesini kesmek istiyorlar, çabaları boşuna! Yürüyüş’ü susturamazlar, gerçeğin sesini kesemezler.
