9
Şiir: Dersim’in Dağlarında
Leyla kadın
Şiir: Dersim’in Dağlarında Dersim’in dağlarından
Munzur’un koyaklarına
Halkın adaletine koşmak
Sıra neferi olmanın bilinciyle…
Daha on sekizinde
Farkınlı Bünyamin
Sibel Yalçın benim dedi
Dedi de düştü patikalara
Daha bebesi, İdil’i büyümemişken
Çıktı Huseyin
Ardında bir mektup
Bebesine bi de silah…
Leyla kadın Arap halkının yiğit kızı
Biliyordu;
Bu ülkede adalet ölüm karşılığında
güneşten toplanıyordu.
TOPLAYACAĞIZ! dedi
Sesinde inancı
Sesinde Çiğdem’in sesi…
Sabo’nun mütebessim kızı Naciye
Ayçe İdil bir mitralyözdü, ben de namlusuyum dedi de
Çıktı dağların yücesine…
Mahir yürekli Mustafa
Milyonların milyonda biriyim dedi
Dedi de sevdalısı olduğu dağlarda
Silah çattı…
Aysun…
Bir DEV-GENÇ’imiz var dedi
Kurtuluş yolunu Şafak öğretmişti…
Mahir Kızıldere’deydi, Çağlayan’daydı
Şafak benim dedi
Şafak’ın adımlarını
Dağlarda devam ettirdi…
Taktın mı nişanı dağların kızı Hünkar
Koştun mu yarine kavuşurcasına
Kucakladın mı sen de ölümsüzlüğü…
Ma be xer dî Melih!
Umudun kınası koyu tutarmış
Şimdi senin düğünün
Dilimizde tilili
Elimizde zaferin nihai kınası
Gerillanın kınası…
Uzun boylu, Cepheli Tuncel
Bilir misin, Dersim günlerce yandı
Günlerce..
Meğer evladına yanarmış
Uzun boylu evladına…
Demek abinden devraldın da
Omuzladın silahı,
Kuşandın öfkeni Murat…
Demek halayın başında
Kızıl karanfillerin
Kavganın ortasındasın…
Sevdalısı da komünistti Kenan’ın
Ölümsüzlüğünde, sonsuzluğunda sevdi Seyhan’ı…
İkisinin kömürleşen bedeni
Bizim için hesap sorma bilinci
Çevirdiler Oğuz’u
Kimlik dediler
Çıkardı Parti-Cephe bayrağını
Kimliğim dedi, attı bombasını
Titretti sarayları, saltanatları…
ON’larla umut olurdu her şey
Türküler, halaylar, şen kahkahalar…
ON’lar da silah çatmanın haklı gururu
Bizde geri de kalmanın burukluğu…
ON’ları tanıyanların yüreğinde ateş
Tanımayanların yüreğinde
İki kelam edememenin hasreti, eksikliği…
ON’lar için yaşamak çok güzeldi.
Ondan da güzeli yaşatmak için ölmekti.
