Kemal Amca'nın Açlık Grevi Direnişinin 69. Günü

Direniş yerimize, Seyit Rıza Meydanı’na geliyoruz, bugün de yağmurlu yine. Soğuk değilse de serin bir hava var, battaniye getiriyoruz Kemal Amca’ya. İşe gitmeden önce Kemal Amca’ya uğrayan ve O’nu çok sevdiğini söyleyen arkadaşımız yastık da getirmiş. Sabah serinliğinde battaniyeye sarıyoruz Kemal Amca’yı, belinde ve arkasında yastığı ile rahat görünüyor. Kemal Amca henüz gribini atlatamadı, kötüleşmesinden endişeliyiz. Havanın serinliğini ve Kemal Amca’nın sağlığını düşünen genç bir kızımız arıyor telefonla ve battaniye getirse olur mu diye soruyor. Kemal Amca’yı sık sık ziyaret edenler, sağlık konusunda endişeliler. Gözle görülür hızlı bir süreçteyiz Kemal Amca’nın kilo kaybında.

Dersim’i terk edemediğini söyleyen, terk edenlere, göçenlere serzenişte bulunan bir ziyaretçimiz var yanımızda. Sık sık yurt dışına ve özellikle Finlandiya’ya giden bu ziyaretçimiz, 1938’leri annesinden, babasından, dedesinden ninesinden dinlermiş hep. Onların anlatımındaki acıyı, salt acıyı anlatıyor; ”siyasetsiz, ateş gibi, güneş gibi, çığ gibi idi acıların ifadesi, onlardan dinlemekle bizden dinlemek aynı şey değil, biz onlar gibi ifade edemiyoruz.” diyerek yine de duyduklarından bir kaç anı aktarıyor sohbetimizde. 12 Eylül’de köylerin boşaltılması ile kendi köyünde iki üç ev kaldığını, liseden veya geçmişinden arkadaşlarını göremediğini, ya öldürüldüklerini, ya sürüldüklerini, ya da hapiste veya kayıp olduklarını söylüyor yalnızlığını tanımlarken. Sular altında kalmayan mezarları sık sık ziyaret ettiğini söylüyor ve susuyor. Susarak sürdürüyoruz sohbetimizi bir süre, sonra vedalaşıyoruz tekrar görüşmek üzere.

Kemal Baba berbere gitmişti, yokluğunda Kerim Hoca’mız ziyaretimizde, bir süredir yoktu Dersim’de, tekrar gördüğümüze seviniyoruz. Kemal Amca da geliyor kısa bir süre sonra, seviniyor Kerim Hoca’yı görünce. Ve…, Seyit Rıza heykelinin üzerinden çiçekleri indirip dikkatlice yere koymuş birisi. Kızıyor Kemal Amca’mız.

Hava bir açıyor, bir kapatıyor. Yeniden yağmur başladı. Seyit Rıza Meydanı sakin, arkadaşlarımızın geldiğini görüyoruz, taburelerimizi kuruluyoruz ve hep beraber yağmurdan korunarak oturuyoruz.

Dersimli sanatçı Ferhat Tunç geliyor Kemal Amca’mızı ziyarete. Daha önce de gelmiş ve bilgi almıştı, gelişmeleri merak ediyor, sorularını yanıtlıyor sohbet ediyoruz bir süre.

Halkın Hukuk Bürosu avukatı Engin arkadaşımız nihayet Elazığ’dan gelebiliyor. Elazığ’dan tahliye haberi alıyor ve seviniyoruz. Avukatımız burada Dersim’de yapacağı görüşmelere gitmek üzere yanımızdan ayrılıyor.

Bünyamin Hoca’mız üçüncü kez yanımızda, Avukatımız Engin ve bir arkadaşımız daha yanımızda. Bol bol sohbet ediyoruz. Kemal Amca için portatif bir gardırop alıyoruz, ve bir taksi çağırıyoruz. Kemal Amca yorgun görünüyor, sağlığı için endişeliyiz ve sürecin uzamamasını umuyoruz. Kör sağır ve dilsiz vicdanlarla mücadelesini kararlılıkla sürdüren Kemal Amca’mıza endişemizle beraber sonsuz saygımızla bakıyoruz.

Yarın 70 yaşındaki Kemal Amca’mızın yetmişinci günü açlık grevi direnişinde. İradesiyle ayakta olduğunu söyler hep nasıl dayandığını soranlara. Bunun bir irade savaşı olduğunu anlatır yavaş yavaş, örnekleyerek.

Yetmişinci günü için bir etkinlik düzenlemiş arkadaşlarımız ve herkesten Kemal Amca’ya bir karanfil getirmesini istemişler Kemal Amca’ya ait sitelerden yaptıkları paylaşımlarla. Sizler de katılabilir ve bir karanfil alarak resmini çekebilir, duygu ve düşüncelerinizi veya selamınızı da ekleyerek Kemal Amca’nın facebook veya twitter hesaplarına gönderebilirsiniz.

telefon: 0553 088 6072

face book: https://www.facebook.com/kemalgulizar.gun?fref=ts

 twitter; https://twitter.com/dersimkemalbaba