İspanya Halklarının Komünist Partisi’nin (PCPE) merkezi yayın organı olan Unidad y Lucha’da (Birlik ve Mücadele) çıkan
makale.
Gürkan Türkoğlu, Türkiye hapishanelerinde öldürülen komünist.
Hâlihazırda NATO zirvesine ev sahipliği yapan Türkiye’nin, kolaylıkla faşist olarak nitelendirilebilecek gerici bir devlet olduğu tartışma götürmez bir gerçektir.
Türkiye devletinin yüzlerce komünisti hapiste tutuyor olması, asgari düzeyde bilgi sahibi olan hiç kimse için şaşırtıcı değildir.
Türkiye’deki hapishane koşulları söz konusu olduğunda, okuyucu sezgisel olarak sert bir ortam hayal edebilir. Ancak durum bundan çok daha fazlasıdır; bu, hem devrimci ruhu hem de fiziksel varoluşu yok etmek üzere tasarlanmış bir işkence ve insanlıktan çıkarma bilimidir. Söz konusu olanlar “kuyu tipi” hapishanelerdir; tutsakların günde 23 saat boyunca kapatıldığı, havalandırma sahasında geçirilen tek bir saatin ise her türlü insani temastan yoksun olduğu küçücük, havasız hücreler… Bu durum yıllarca sürer ve ölüme ya da deliliğe yol açar. Beslenme düzeni aşırı yağlıdır ve besin değerinden yoksundur; duyusal uyaranların veya insani temasın tamamen yokluğu, doğal uyku-uyanıklık döngülerini tahrip eder. Bu bir işkencedir.
Türkiye’de bu hapishaneler siyasi tutsaklara —özellikle de komünistlere— ayrılmıştır. Benzer rejimler, Siyonizm tarafından Filistinli tutsaklara ve Amerika Birleşik Devletleri tarafından Simón Trinidad gibi devrimci tutsaklara karşı da uygulanmaktadır. Bu, işkence ve ölümün hizmetine sunulmuş bir bilimdir.
Halk Cephesi’ne mensup Türkiyedeki tutsaklar, düzinelercesinin hayatına mal olan ağır açlık grevleriyle bu imha politikasına karşı durmuşlardır.
6 Temmuz’da, tutsak Gürkan Türkoğlu 268 gün süren açlık grevinin ardından hayatını kaybetti. 10 Nisan’da hastaneye kaldırılmış ve —tüm uluslararası sözleşmelerde işkence olarak tanımlanan bir müdahale olan— zorla beslemeye maruz bırakılmıştı. Ölümü, işkenceyle ağırlaştırılmış bir cinayet niteliğindedir. Onun ölümü ve şehadeti, yaşama dair bir haykırış ve bir onur eylemidir; düşmanın ne onun iradesini teslim alabildiğini ne de varlığına hükmedebildiğini —yani onun boyun eğdirilemediğini— göstermektedir. Bu vesileyle, Halk Cephesi yoldaşlarına, ailesine ve dostlarına tam dayanışma duygularımızı ve devrimci sevgimizi iletiyoruz.
Zira Gürkan, halkın kurtuluşuna dek sürecek olan mücadelede yaşamaya devam edecektir.
