Açığa Alınmamın 70. Günü…
Açıklamanın hemen ardından tanıştığımız bir teyze kendi diliyle aslında aklımızdan geçenleri esprili bir şekilde anlattı. O kadar doğaldı ki bir fotoğraf çektirdikten ve her gün muhakkak uğramasını tembihledikten sonra zor da olsa ayrıldık. Bugünün kahramanı her zamanki gibi Zeynel Abiydi. Yine çalışkanlığı ve pratikliğiyle pek çok işimizi düzenledi. Her ne kadar “20 gündür herkesi yazdın, bir benden bahsetmiyorsun” diye beni eleştirse de, çadırın düzenlenmesi ve güneşten korunması konusunda pratikliğini bir kez daha konuşturdu. Daha önce de çadıra ziyarete gelen genç bir arkadaş eşiyle birlikte geldi, uzun uzun sohbet ettik. Yapılacak işler konusunda da görev almak istediğini söyledi. Bugün benim için önemli olan olaylardan biri de ailemle yaptığım görüşme oldu. Her ne kadar uzak dünya görüşlerine sahip olsak ve benim için çok endişelenmiş olsalar da, sana geri dön diyemeyiz, çıktın bu yola, tamamlayacaksın artık diyerek, endişeli bir şekilde de olsa desteklerini ifade ettiler. Bu da kendime ve mücadeleme olan güvenimi daha da perçinledi elbette.
