8
Grup Yorum üzerinde ki baskıları protesto etmek için başlattığı pedallı YORUM eyleminde Ankara’ya ulaştı.
Bisiklet Eylemimizde Çok Özel Bir Gün:
Dün sabah Eskişehir’den Ankara’ya doğru yola çıktık. Hedefimiz 100 km yaparak Sivrihisar’a ulaşmaktı. Ama çok yoğun bir yağmur vardı. Akşam 18.00 olduğunda ilerleyişimizi yaklaşık 70 km sonra durdurmak zorunda kaldık. Geceyi bir yerde geçirmemiz gerekiyordu.
Yolumuzun üzerinde bulunan, Kaymazyayla köyüne çat kapı gittik. Tanıdığımız kimse yoktu ama halkımıza kendimizi anlatabileceğimizi düşünüyorduk.
Köyün meydanında kimseyi göremedik. Bazı evlerin kapısını çaldık, açan olmadı. Bir ev bizi köyün kahvesine ve muhtarına yönlendirdi. Köyün kahvesine girdik, birkaç ihtiyar oturuyordu. Devrimci olduğumuzu, Grup Yorum üyesi olduğumuzu, İstanbul’dan 5 gün önce yola çıktığımızı, Ankara’ya AKP’yi protesto etmeye gittiğimizi anlattık. Kabul ederlerse bu gece misafirleri olmak istediğimizi anlattık. Uzun uzu sohbetlerimiz oldu. Kahvedekilerin bize yaklaşımı temkinliydi. Çok ilgili değildiler. Şarkılar da söyledik ama pek dinliyor gibi de görünmüyorlardı. Sonunda gelip misafir edecek yerleri olmadığını söylediler. Biz biraz daha oturup dışarı çıktığımızda köyden bir abimiz bizi misafir edeceğini, kapısının bize açık olduğunu, herkese kalacak yer bulabileceğini söyledi. Ben gerekirse dışarıda kalırım yine size evimde yatacak yer bulurum dedi. Biz de sevinçle kabul ettik.
Abimizin evine gittik. Orada bir süre sonra yemekler hazırlandı, sofraya oturduk. Yaklaşık 2 saat geçmişti. Sonra köyden bazı kişiler apar topar yanımıza geldiler. Bizi buldukları için çok mutlu olduklarını söylediler. Bir yanlış anlaşılma olduğunu söyleyerek özür üstüne özür dilediler. Grup Yorum köyümüze gelmiş biz evlerimize almamışız bu bizim ayıbımız dediler.
Meğer kahvedeki abiler bizden emin olamamış ve kalmamızı uygun bulmamış, ama biz çıkınca tartışmışlar misafir gönderilir mi diye. Bir de gençler Yorum’un geldiğini ve gönderildiğini öğrenince büyük tartışma yaşanmış. Araştırıp, eylemimizi öğrenmişler ve bizim ‘gerçekten de Yorum’ olduğumuzu öğrenmişler.
Ve o andan itibaren her tarafta bizi aramaya başlamışlar. Köyden bir evde kaldığımızı bilmiyorlarmış, köyün dışında, yollarda, ilçe merkezine kadar her yerde bizi aramışlar. Sonra köyün muhtarı Jandarmayı aramış. Jandarma komutanı da ‘sizin köyden çıkmadılar, sizin köyde kalıyorlar’ diye bir bilgi vermiş.
Bunun üzerine köyde arayıp bulmuşlar bizi.
Hepsi yaptıklarından dolayı ne kadar üzgün olduğunu anlatıp duruyordu.
Akşam köyden diğer kişilerle birlikte sohbetler ettik, türküler söyledik. Bu sabah da köyün Cemevinde topluca kahvaltı yaptık ve hep birlikte bizi uğurladılar.
İnsanlarımıza, halkımıza güvenerek kapılarını çalmıştık, ev bulamasaydık gerçekten üzülecektik. Ama bunun sorumlusu köylüler değil biz olacaktık. Kendimizi yeterince anlatamamış olacaktık insanlara. Günümüz çok güzel dostluklar geliştirmemizle son buldu. En önemlisi de gönlü ve yüreği kocaman Muammer abimiz ve eşi ile tanışmış olduk…
O güzel sözleri bir kez daha yineliyoruz: Halkımız Sizi Çok Seviyoruz…



