2
BİR AÇLIK HİKAYESİ
öyle naif
öyle incedir ki yürekleri
bir kırlangıç havalansa
kanat çırpışından
ürperir
incinir
bir çocuk saflığında
saklanır sanırsınız…
öyle inatçı
öyle onurludur ki kavgaları
şahan olup havalanınca
kanat çırpışından
bulutlar çekilir
yağmurlar savrulur
gün dağların ardına
saklanır sanırsınız…
işte öyle naif ve ince
işte öyle inatçı ve onurlu
omuzladılar
halkın tüm acılarını.
ağırlığına bile aldırmadan
karanlığın orta yerinden
havalandılar
art arda…
…
leş kargaları
düşüp peşleri sıra
üşüştüler gencecik ömürlerine.
kırmak istediler kanatlarını
vazgeçmediler uçmaktan.
boğmak istediler seslerini
yılmadılar haykırmaktan.
ve insanlığa dair
iyi-güzel
haklı-doğru
ne varsa
açlıklarına katıp
karıştılar
halkın can damarlarına.
…
eridikçe bedenleri
büyüdü öfke
erdikçe kasları
bileylendi sevda
ve umut
milyonlar olup
dağılınca dört bir yana;
biçare
kapatsalar da
kör karanlık
demir bir kafese
karanlığı yaran aydınlık
demiri eriten ateştir
şimdi açlık…
Alev Şahin
06/09/2017
