BU SOFRA KURTLAR SOFRASI
Yaşamaya geldin bu dünyaya bebek
Güzel şeyler yaşamaya
Umutlu düşler kurup
Neşeli şarkılar söylemeye
Uçsuz bucaksız denizlerin
Sivri lacivert dalgalarında kaymaya
Bazen gülüp bazen ağlamaya
Yaşamaya geldin sende Kübra bebek
Tüm insanlar gibi sadece yaşamaya
Bırakmadılar bebek
Yaşayasın diye doya doya
Daha ilk kelimeni diyemeden
Atamadan ilk adımını
Seni sonsuzluğa gönderdiler bebek
Hem de açlıkla
Hem de acılarla
Hem de benden ondan ve senden
Yani emeği ile yaşama
Çengel atanlardan
Çaldıklarıyla
Kurarken kendilerine padişah sofrası
Ülkenin adını da “Yeni Türkiye” koydular bebek
Haramiler tutmuş tüm köşe başlarını bebek
Bu kan
Bu zulüm
Bu acılar
Sürgit devam etsin diye
Korusun diye kendi kurtlar sofrasını
Ordular kurdular bebek
Kırıldık bereketin orta yerinde
İnce bir dal gibi
Kopardılar seni hayattan bebek
Yanlış bahara açmış çiçek gibi
Ama yıkılır bu zulüm
Yıkılır saltanatı haramilerin
Gözün arkada kalmasın Kübra bebek
Haramilerin saltanatı yıkılacak elbet
Kübra bebek
Sana içi yananların elinde
Yıkılır tortulaşmış insan müsveddelerinin saltanatı
Bebeklerin açlıktan öldüğü değil
Gamzeleriyle gülümseyen
Gül şekerlerin içinde
Büyüdüğü bir ülke kurulur
