Tüm halkımıza öncelikle baş sağlığı diliyoruz.
9 Kasım 2026 tarihinde, sabah saat 12.00 sularında İzmir’in Aliağa ilçesinde bulunan HABAŞ Demir-Çelik Fabrikası’nda, AKP faşizminin önlem almaması sebebi ile meydana gelen patlama sonucunda 18 kişi katledildi, 1’i ağır olmak üzere 15 kişi yaralandı. Sonrasında göstermelik gözaltılar ile kendi suçlarını örtbas etmeye çalıştılar.
Patlamanın yaşandığı fabrikada yapılan incelemelerde, elektrik ark ocaklarından birinde yürütülen planlı bakım çalışmaları sırasında üzücü kazanın meydana geldiği ifade edildi.
Patlamada hayatını kaybeden işçilerden birinin kardeşi olduğu öğrenilen bir adam patlamanın meydana geldiği fabrikanın önünde, üzerine yanıcı madde döküp kendisini ateşe verdi ve sonrasında hastaneye kaldırıldı.
HABAŞ patronunun almadığı iş güvenliği önlemleri, dün en az 18 işçinin daha hayatını kaybetmesine yol açtı. Oysa bu ölümler ilk değil! 1999 yılından bu yana toplam 35 işçi hayatını kaybetti ve birçok işçi ağır yaralandı.
Hayatını kaybedenler: Ceylan Bıyıklı, Recep Fedai, Ferhat Maraşlı, Fatih Işık, Mustafa Sert, Kadir Kaan Özçelik, Abdülkadir Kınacı, Özcan Efe, İlker Sığırtmacıoğlu, Hüsnü Ersoy, Göksel Ünaldı, Yasin Taşçı, Uğur Temel, Barış Güney, Orhan Altay, Ersin Oğuz ve Serkan Kurt.
Bu insanların hepsi bir can. Ama AKP faşizmi işçilerimizin canlarını hiçe sayıyor, kendilerinin daha fazla kar edebilmesi için işçileri en güvencesiz şekilde çalıştırıyorlar.
Hastane önünde isyan eden bir işçi, şu sözleri söyledi:
“Buna artık kader demeyelim! 12-16 saat çalışıp ay sonunu getiremeyen işçileriz biz. Patronlara artık dur desin biri! Yasalar sadece bize değil, onlara da işlesin. Hesap sorulsun!”
Evet, halkımız emeğiyle, saatlerce güvencesiz ve her an başlarına bir şey gelebilecek, ölümün kıyısındaki işlerde çalışıyor. Üstelik günün sonunda emeklerinin karşılığını alamıyorlar. İşçiler sömürülürken patronlar daha fazla kar ediyor. Faşizm ise gerekli önlemleri almayarak halkı katlediyor.
AKP faşizmi halkı çaresizliğe sürüklüyor. Kimi kendini diri diri yakmayı göze alıyor, kimi emeklilik hakkına kavuşamadığı için intihara ediyor. Ancak kendini yakmayı göze alacak kadar çaresiz bırakılan halkın biriken ve taşan öfkesi, bu düzenin en büyük korkularından biridir.
Bu düzeni yıkmadan daha fazla işçiler katledilecek, halkımız emeğinin karşılığını alamayacak ve işçiler güvenli bir ortamda çalışamayacak. Bu nedenle halkımız: bizi kendi karları için saatlerce çalıştıran, günün sonunda alın terimizi çalan bu adaletsiz düzene karşı halk komitelerinde ve halk meclislerinde örgütlenelim ve bu katil düzene karşı mücadele edelim!
Halkımızı kendini yakacak kadar çaresizliğe sürükleyen bu düzen, halkın alev alev yayılan öfkesini durduramayacak!
