Anti-emperyalist karavanın ikinci gününde, toplu kahvaltının ardından Belarus Komünist Partisi binasına gittik. Burada, “Pardon Komisyonu” temsilcisi ve aynı zamanda gazeteci olan GRİGORİ AZARÖNOK İle görüştük.
Pardon Komisyonu, Belarus’ta Emperyalizmin doğrudan yönlendirmesiyle birlikte yapılmak istenen renkli devrimler sırasında, emperyalist propagandaya kapılarak protestolara katılan, tutuklanan veya tutsaklıktan çekinerek ülkeden kaçmak zorunda kalan kişileri tekrar kazanmayı hedefleyen bir devlet kurumu. Sovyetler döneminde Beyaz Ordu destekçilerini kazanmak için yapılan çalışmalardan esinlenen komisyon, bugün Belarus’ta benzer bir misyon üstleniyor: Emperyalizmin paralı maşaları olmayan ve gerçekten emperyalizmin dezenformasyonunun kurbanı olanlar tespit edip hapisten çıkarmak, yurtdışına gidenleri vatana döndürmek.
Ardından, Belarus askeri akademinin bir öğretmeniyle görüşerek ülkenin neden ve nasıl NATO tehditi altında olduğunu dinledik.
Akademi öğretmeni, NATO’nun Belarus sınırlarını tamamen kuşattığını, Rusya dışında komşu ülkelerin adeta birer NATO üssüne dönüştüğünü vurgulayan bir sunum hazırlamıştı bizler için.
Belarus, Rusya ile Avrupa arasında kritik bir köprü olduğu için emperyalistlerin hedefinde. Ayrıca kendi çıkarına uygun hale getirmek için emperyalizm dezenformasyonda-renkli devrimlere , suikastlara kadar elinden gelen her şeyi yapıyor.
Devlete bağlı olan sivil toplum kuruluşlarıyla ve gazetecileriyle bir yuvarlak masa toplantısına katıldık. Belarus’taki sosyal çalışmaları dinledik.
Günün sonunda karavandan erken ayrılması gereken bir ekip, Büyük Anavatan Savaşı Müzesi’ni gezdi. Sovyetlerin Nazi işgaline karşı verdiği destansı mücadeleyi, tank sesleri, dron efektleri ve dönemin şarkılarıyla adeta yeniden yaşadık. Müze, bizlere 1940’ların atmosferine götürerek ruhumuza işledi.
Akşam, herkesin ortak kaldığı pansiyonda, ertesi günün planları yapılarak gün sona erdi.
