Ekmek kavgasında her anı öfkeyle ve umutla geçen günler, aylar mevsimler ve yıllar…Ağaç kökü yesinler diyenler saray sofralarında ejder meyveleri yerken yok öyle umudu yitirip bir kenara sinmek, işten atılan işçi kendini yakarken yok öyle vazgeçip zulme teslim olmak.