Selam Olsun 2000 – 2007 Büyük Ölüm Orucu Direnişi ‘ne!
21. yüzyılın “Ayaklanmalar Yüzyılı” olacağını söylüyordu emperyalistler raporlarında. Nitekim öyle de olacaktı, doğru bir sosyolojik tespitti bu. Dünyayı ve ülkemizi getirdikleri durumu kendileri de bilmekteydiler. Yarattıkları açlık, yoksulluk ve adaletsizlik karşısında biliyorlardı ki “Ekmek, Adalet, Özgürlük” diye haykıranlar olacaktı elbette! Bu yüzden önlem almalılardı; en acımasız, en alçakça ve ahlaksızca planlarını yapıp yerli işbirlikçileri aracılığıyla uygulamaya geçirmeli, halkı sömürü düzenine entegre bir şekilde belli bir düzlemde tutmaları gerekmekteydi.
Saldırılarının hedefinde önce biz vardık. Çünkü tüm dünyada devrim ve sosyalizmi bu denli keskin savunan, emperyalistlerle ve yerli işbirlikçileriyle uzlaşmayı kesin bir dille reddeden ve onlarla bu denli cüretle savaşan, her türlü durum ve süreç karşısında bu duruşundan ve eylemliliğinden asla taviz vermeden hayatın her alanına hitap eden kurumlarıyla bu düzene alternatif yaşamı net bir şekilde hayata geçiren bugünün dünyasının en büyük sosyalist çatı örgütlenmesi bir tek Halk Cephesi vardı ülkemizde. F Tipi Hapishaneler dayatmasının temel nedeni buydu; devrimcileri teslim almak, tümüyle halkı teslim almaktı onlar için ama hiçbir zaman olamadıkları gibi bu seferde başarılı olamayacaklardı bu irade karşısında!
Büyük Direnişimiz tam 7 yıl sürdü. Yani 79 ay, 316 hafta, 2280 gün, 25 mevsim! 7 yıl boyunca emperyalizme, uzlaşmacılığa, reformizme ve oportünizme karşı 122 şehit verdik! Sayısız direnişlere, eylemliliklere, bedellere sahne oldu Anadolu’nun dört bir köşesi. Devrimci Tutsaklar hapishanelerde, TAYAD’lı Ailelerimiz dışarıda ülkemizin dört bir yanını direniş mevziisine çevirip savaştık ve zaferi şehitlerimizle inşa ettik! Kimi zaman Eyüp Beyaz olduk adaletsizliğin kapısına dayandık, kimi zaman Gültekin Koç olduk Uğur Bülbül olduk beyinlerinde patladık, kimi zaman Sergül Albayrak olduk Cengiz Soydaş olduk bedenlerimizden meşale yapıp yoldaşlarımıza ışık olduk; bir an olsun düşüncelerimizden, halk ve vatan sevdamızdan ve oligarşiye olan sınıf kinimizden bir adım geri atmadık! 19 Aralık hapishaneler katliamını yaşadık, Seyhan Doğan altı kadın yoldaşıyla beraber diri diri yakıldı alçaklar tarafından, Armutlu’daki Direniş Evi’ne saldırdılar Arzu Güler, Sultan Yıldız, Bülent Durgaç ve Barış Kaş’ı katlettiler, yüzlerce gazi, yüzlerce tutsaklar verdik ama onların “ya düşünce değişikliği ya ölüm” politikasını direnişimizle yerle bir ettik!
Bu direniş ve şehitlerimizdir ki bizlere yeni mevziiler kurdu, yeni yollar açtı, yeni Mustafalar, Helinler, İbrahimler, Ebrular ve daha nice halk kahramanlarını yarattı!
Şehitlerimize andımızdır; emperyalizmle ve yerli işbirlikçileriyle asla uzlaşmayacak, onların önünde asla hizaya gelmeyecek, kurmaya çalıştıkları sömürü düzeni karşısında asla boyun eğmeden halkımızla beraber onları yarattıkları karanlığa gömüp şanlı tarihimizin ve şehitlerimizin çizdiği yoldan devrime yürüyecek, Halkın İktidarını kurup Anadolu Halklarına armağan edeceğiz!
Selam Olsun Yolumuzu Aydınlatan Kahraman 122lere!
Selam Olsun Devrim Yoluna Nefer Olan Şehitlerimize!
Devrim Şehitleri Ölümsüzdür!
Kahramanlar Ölmez Halk Yenilmez!
Yaşasın Ölüm Orucu Direnişimiz!
Kurtuluş Kavgada Zafer Cephede!
Çayan Halk Cephesi
