09 08 2019 direnişin 341 günü Direnişimi haftada bir gün olarak belirledikten sonra ilk defa günlük yazıyorum. Eşimin kanser hastası ve benim bakımıma muhtaç olmasından dolayı hafta içi her gün devam ettirdiğim direnişimi haftada bir gün Cuma olarak değiştirmiştim. Geçen yıl bu zamanlarda Sarıyer ilçe sağlıkta ki işimde çalışıyor. Maaş günümü bekleyip borçlarımı ödeme hesapları yapıyordum. Aldığım üç kuruş parayı 6 gün sonra kaybedeceğimi bilmeden. Sabahın köründe kalkıp iş yerine erkenden gidip temizliği yapıp çayı hazırlama telaşındaydım. Bu yıl direnişteyim bir yıl olmaya az bir süre kaldı nasıl geçtiğini anlamadığım her günüm beni işten atan düzene kin biriktirerek geçti. Yaşananlara baktığın yer önemli eğer direnme kararı almasaydım bu günlerde nasıl olacağımı az çok tahmin ediyorum.
Türkan Albayrak Direniş Günlüğü
9
Direniş alanıma doğru evden çıkmak üzereyken postacı Ayten Öztürk den mektup getirdi. Bir solukta okudum. Bu kadar tesadüf olamaz direniş alanıma ondan aldığım güçle çıkıyordum bu gün kendi gelmiş. Ayten’in Faşizmin zindanlarında 6 ay boyuncu işkencede nasıl direndiğini konuşmayı unutup düşünmeyi unutmadığını hatırlarsınız. Direniş alanıma her çıkışımda onun direnci bana yol gösterici olmuş. İçimden direnç çiçeği türküsünü mırıldanıp alana çıkıyordum. Bu gün mektubunun satırlarıyla alana doğru yürüyorum. Araçta yolda yürürken neyle karşılaşırımı düşünmeyi çoktan bıraktım gözaltına alınacağım gerisini göğüslemişim. Tüm kinimle sloganımı atıyorum işimi ekmeğimi onurumu istiyorum daha fazla kişiye ulaşsın sesim niye buradayım bilinsin diye hızla anlatıyorum ve işkenceyle gözaltına alınıyorum. Bu gün hastaneden bırakıldım. Her yerim özellikle ayağım çok ağrıyor ama görevini yapmanın huzuruyla kuş gibi hissediyorum kendimi.


