Hoş Geldin Anne… (Gürkan Türkoğlu’nun Şiir Seslendirmesi)
Kuyu Tipi Hapishanelerdeki tecrit ve imha saldırısını direnişiyle parçalayan muzaffer Özgür Tutsak Gürkan Türkoğlu, 6 Nisan 2026 tarihinde annesiyle telefon görüşmesi yaptı.
Süresiz açlık grevini sürdürdüğü günlerde Antalya Kuyu Tipi Hapishanesi’nde annesiyle görüşen Gürkan Türkoğlu, kaleme almış olduğu “Hoş Geldin Anne” şiirini direnişinin coşkusu, onuru ve ilan ettiği zaferine olan inançla okumuştu.
Bugün, hâlâ Antalya Şehir Hastanesi’nde ölüme meydan okuyan ve ölümü yenmek için direnen Türkoğlu’nun şiirini seslendirerek direngen ve umuda-murada erecek halkımıza sunuyoruz…
Not:
Gürkan Türkoğlu’na bilincinin kapanması üzerine 20 Nisan 2026 günü zorla işkence işkencesi yapılmıştır. Bunun sonucunda Antalya Şehir Hastanesi yönetimi, müdahale eden doktorlar sağlık durumunun daha da kötüleşmesine sebep olurken bugün yoğun bakımda olmasına yol açmıştır.
Önceden uyarmıştık, onlar-Özgür Tutsaklar ‘hasta’ değil; direnişçidir!
Direnişçilerin taleplerini kabul etmeyen ve ölüm sınırına kadar gelmelerini bekleyen devlet, yaşanan ve yaşanacak olan tüm olumsuzlukların birincil sorumlusudur.
Ayrıca, talimatla, bilinçsizce -ki hastane yönetimi ‘nasıl müdahale edeceğini bilmediğini’ itiraf etmiştir- direnişçilere zorla müdahale edenler de faşizmin suçlarına isteyerek, gönüllü şekilde ortak olmuştur.
Gürkan Türkoğlu bugün (1 Mayıs) hâlâ ölüme karşı Antalya Şehir Hastanesi’nde direnmektedir…
Yüreğinden çıkan bu şiiri başta zaferlerinde kuşkusuz büyük emeği olan annesi Lütfiye Türkoğlu olmak üzere tüm direnenlere armağan ediyoruz…
Hoş Geldin Anne
Hoş geldin anne,
hoş geldin
Biliyorum, biliyorum
daima bizimleydin
o güzel yüreğinle
ve şimdi fiziken de
Bu yüzden bir kez daha
hoş geldin anne
Öyle mutlu geldi ki
sesin telefonda
Dedim
bu direnmenin
mutluluğu
yansımış annemin sesine bir de
Dedim
bu huzurun sesi
ne zaman ki insan
aradığını
vicdanı huzur bulur
işte o zamandır ki böyle çıkar sesi
Tıpkı seninki gibi
Ol sebepten anne
sevgiden öte bir de
mutluluk dolu o sesinle
Hoş geldin
En çok da ne için seviniyorum
biliyor musun
Senin için anne, senin için
Her gün, her gün
Hasta anneannemin başında
bekle ha bekle
ki bir koca belirsizlik
ve az çok tahmin ediyorum
ah o babam yok mu o babam
diyorum
Ve sen; bir yanında aklının
açlığı öteden evladın
öbür yanında annen
ölümü bekleyen
Düşün ha düşün
Yedirir kafayı sana
İşte anne
sesindeki o mutluluk var ya
“zafere kadar buradayız!”
derken ki mutluluk
İşte, o mutluluk işte
harekete geçen
ne olursa olsun
eyleme geçip bir şey yapan
insan mutluluğu
İşte bu ‘hoş geldin’
biraz da bunun için anne
Velhasıl anne
Şimdi daha güçlüyüm
seninle
Şimdi daha kilitli zafere
Son yok, yol yok
Direneceğiz ve kazanacağız
ve sana verdiği sözü tutacak
yüzünü kara çıkartmayacak
evladın
Ve emin ol ki anne
mutlaka, ama mutlaka
bizi birbirimize
hasret bırakanlardan
bu günlerin de
hesabını soracak
çiçeklerin en güzellerini
ölümsüzlerimizin
hayallerimizin
özlemlerimizin
en güzellerine vereceğiz
size armağan
Şiir: Gürkan Türkoğlu
Fon müzik: Direniş Marşı – Grup Yorum
