1 Mayıs tarihi işçi sınıfının, ezilenlerin mücadeleleri sonucunda ortaya çıkan birlik, dayanışma ve mücadele günüdür. Mücadele içerisinde ortaya çıkmış ve mücadeleye güç katmıştır. 1 Mayıs ülkemizde ezilenlerin, hak ve adalet mücadelesi verenlerin coşkusuyla azimle kavgaya sarıldığı, inancını tazelediği bir gün olurken, emeğin düşmanlarının, ezenlerin korkulu rüyası haline gelmiştir bu tarih. Elbette kolay olmamıştır. Can, kan bedeli yürütülen mücadeleler sonucunda 1 Mayıs tarihi ezilenlerin kazanımı olarak tarihteki yerini almıştır.
İşçiler 77’nin 1 Mayıs’ında 500 bin olup Taksim Meydanını zapt etmiştir. 77 katliamına rağmen 78 1 mayısında da yüzbinler taksim meydanını zapt edince işbirlikçi oligarşi taksim meydanını işçilere emekçilere ezilenlere yasaklamaya çalışmıştır. Bu nedenle Taksim meydanı 1 Mayıs mücadelesinin merkezi haline gelmiştir. 80’li yıllarda 1 Mayıs bahar bayramı ilan edilmeye, içi boşaltılmaya, salonlara hapsedilmeye çalışılmıştır. 1989 1 Mayıs’ında Mehmet Akif Dalcı Taksim Meydanı’nda çatışırken katledilmiş ve 80 sonrasının ilk 1 Mayıs şehidi olmuştur. Ve bundan sonra Taksim meydanı 1 Mayıs alanıdır.
90’lı yıllarda Kadıköy’de Çağlayan’da kitlesel bir şekilde 1 Mayıs kutlamaları yapılmış, on binler alanlara toplanmıştır. Fakat Taksim hedefinde 1 Mayıs’ı 1 Mayıs alanında kutlama hedefinden asla vazgeçilmemiştir.
Kesintisiz bir şekilde ve ısrarla 1 Mayıs alanı mücadelesinin bir kazanımı olarak 2010’lu yıllarda Taksim meydanını 1 Mayıs alanı olarak kutlamalara açmak zorunda kalmıştır oligarşi. Bu sefer milyonlar 1 Mayıs alanına akın etmiş, alan yine milyonlarla zapt edilmiştir.
Milyonların alanı zapt etmesi elbette ki egemenleri, emeğin düşmanlarını korkutmuştur. Alan yine işçilere, emekçilere, ezilenlere yasaklanmıştır. Taksim meydanı artık 1 Mayıs alanıdır ve ezilenlerin, hak ve adalet mücadelesi verenlerin bu kazanımını gasp etmesine hiçbir güç yetmez.
Meydanlar Halka Yasaklanamaz!
1 Mayıs’ta Taksim’deyiz!
