Yıl 1969; korkaklığın, yılgınlığın, yorgunluğun ve her türden revizyonist, reformist pespaye görüş ve kişilerin “devrimcilik” maskesi altında ülkemize umut, gençliğe kurtuluş yolunu gösteremeyeceğini anlayan ve umudu da, kurtuluşun yolunu da kendileri belirleyen bir gençlik vardı artık. Ekim ayının kızıllığında, 9-10 günlerinde, Fikir Kulüpleri Federasyonu’nun (FKF) 4. kurultayında, artık kabına sığmaz bir atılganlık ve cüretle Türkiye Devrimci Gençlik Dernekleri Federasyonu (DEV-GENÇ) adını aldılar.
O günden beridir de; öğrenci gençliğin akademik-demokratik mücadelesinde boykot, işgal ve yürüyüşlerinin en önünde; topraksız köylülerin toprak işgâlinde; fabrikada işçilerin grevinde; evsiz halkın gecekondu yapımında; “Bağımsız Türkiye” şiarıyla faşizmin tüm kuşatma ve imha saldırılarına karşı Mahir’den Dayı’ya, Şafaklardan Koçaklara, Bahtiyarca yine kavganın en önünde, yine kavgayı büyüterek gençliğe umut olmayı ve kurtuluşun yolunu aydınlatmayı sürdürüyor.
Emperyalizmin; gençliği, apolitizasyon, dejenerasyon, yozlaştırma, bencilleştirme ve duyarsızlaştırma saldırı politikalarının alabildiğine yoğunlaştığı; faşizmin, ağzını açana, en küçük bir hak talebine dizginsizce saldırdığı her süreçte olduğu gibi bu süreçte de DEV-GENÇ; logosundaki yumruğun hakkını vererek direndi, direniyor ve gençliğe umut oldu. 52. yılında da tarihsel görev bilinciyle kavgayı omuzlamakta, kurtuluşa kadar savaşmaktadır.
Selam Olsun “Kurtuluşa Kadar Savaş” Şiarıyla Kavgasında Dev-Genç’e!
Yaşasın Dev-Genç, Yaşasın Dev-Gençliler!
Gazi Halk Cephesi
