2
Tekirdağ’da 19-22 Aralık 2000’de hapishanelere yapılan “Hayata Dönüş” operasyonu sırasında Bayrampaşa Hapishanesi’nde kurşunlanarak katledilen Cengiz Çalıkoparan’ın Tekirdağ’daki mezarı Trakya Halk Komitesi tarafından yaptırıldı.
Yaptırılan bu mezarla bağımsızlık demokrasi ve sosyalizm için mücadelesi için şehit düşen yoldaşlarımızın asla unutulmayacağı, kahraman şehitlerimizin mücadele etme sebebimiz olduğu, onların açmış olduğu bu yolda sonuna kadar yürüneceği onların mirasına her koşulda sahip çıkılarak mücadelenin büyütüleceği vurgulandı.
Tecrite, F Tiplerine karşı direnişi kırmak için gerçekleştirilen 19-22 Aralık katliam saldırısında, Bayrampaşa hapishanesinde, havalandırmada halaya durduklarında hedef gözeterek sıkılan jandarma kurşunlarıyla katledildi. 2. Ölüm orucu ekibinde olan Cengiz’in vücuduna üç mermi isabet etti. Yoldaşları onu ağır yaralı olarak merdiven boşluğuna çektiler. Cengiz o haline rağmen, güçlü ve kararlı bir sesle Ümraniye katliamı döneminde ağır yaralanıp ölmemesine atıf yaparak, “telaş etmeyin ben ölmem” diyerek çevresine moral veriyordu. Bir süre sonra şehit düştü…
Cengiz Çalıkoparan, 2 Eylül 1968 tarihinde İstanbul’da doğdu. İlkokulu, 1975-80 yıllarında Taksim İlkokulu’nda, ortaokulu Fındıklı Lisesi’nde okudu. 1984 yılında Sultan Ahmet Ticaret Lisesi 1. sınıftan okulu terk etti.
Oldukça küçük yaşlardan beri İslamcıydı. Herhangi bir İslamcı örgüt ya da cemaatla bağlılığı olmasa da, uzun süreli Nakşibendiler başta olmak üzere birkaç grupla ilişkisi oldu. Fakat kendi deyişiyle hiçbiri onu tatmin etmiyordu: “Çünkü düzene karşı pasiftiler, doğrudan tavır alanı, hele ki zorun yanından geçeni yoktu. İktidarın zorla alınacağını kabul edenlere rastladığım zaman ise artık, Şeri devletin biçimi ve mülkiyet meselesinde anlaşamıyorduk.”
Her konuda tartışmaya açık, her fikri anlamaya, tanımaya çalışan biriydim. Adli bir meseleden dolayı hapse -SağmBüyük Direniş Şehidi Cengiz Çalıkoparan’ın Mezarı Yaptırıldıalcılar- girdiğim 1987 yılında, biraz onu da öğrenelim merakıyla, biraz koşullar uygun olduğundan, biraz da tartışacak insanlar olduğundan Marksizmi incelemeye başladım.”
Marksizmle tanışması, Cengiz’in hayatında bir dönüm noktası oluşturur. Başta diyalektiğe, ardından Marksizmin tarih, toplum ve benzeri değerlendirmelerine ikna olur.
Onun için geriye cevaplanması gereken bir soru daha kalmıştır; o da “devrimin nasıl olacağı”dır. Bunun “zorla” olacağında nettir, ama daha fazla somutluk gerekmektedir.
91 yılı başında tesadüfen Mahir ÇAYAN’ın Bütün Yazılar’ını bulup, okuduktan sonra “Ben THKP-C’liyim” demeye başlar. Çünkü devrimin yolu meselesinin çözümünü orada bulmuştur.
“91 Yılında hapishaneden tahliye olduğunda, Beyazıt’ta kitapçılık yaparken Dev-Genç’lilerle tanışır. Tanıştığı Dev-Genç’lilerden biri de Şengül Yıldıran’dır. Sonrasını Cengiz yaşam öyküsünde şöyle anlatır:
“Şengül YILDIRAN nihayet bana THKP-C’nin mücadelesinin Devrimci Sol’la sürdüğünü anlatıp Savunma’yı verdi. Devrimci Sol’u ancak o zaman öğrendim. Devrimci Hareketi tanıyınca artık yapacak şey mücadeleye katılmaktı.”
Cengiz de öyle yapar.
Dev-Genç yeraltı örgütlenmesinde görev aldı. Keza, daha önce bir işportacı olarak çalışmıştı, İşpor-Der’de bulundu bir süre. Emekçilerin örgütlenmesinde yer aldı. 92-94 yılları arasındaki süreçte bu alandaki görevlerini sürdürdü. Ardından milis ekibinde görevlendirildi. 1994 Mart’ında tutsak düştü.
4 Ocak 1996’da Ümraniye katliamında ağır yaralandı. Aylarca ağır yaralı olarak yatağa bağımlı bir şekilde yattı. Daha sonra Bayrampaşa hapishanesine sevkedildi. Bayrampaşa’da büyük direnişte, 2. ölüm orucu ekibinde ölüm orucuna başladı.
