Devrimci İşçi Hareketinden Açıklama

19 Aralık 2000 yılında katil devlet 20 hapishaneye birden saldırdı.

28 devrimciyi katletti.

Devrimcileri F tipi hapishanelere böyle götürdü katil devlet.

Tecrit işkencesine karşı 7 yıl ölüm orucu ile direndi devrimciler.

122 şehidin arkasından bir genelge yayınlandı. 7 yıl boyunca tecriti kabul etmeyen katil devlet, sonunda tecrit uyguladığını kabul etti. Ve tecriti kaldırmak için adım attı ve 10 tutsağı haftada 10 saat bir araya getireceğini taahhüt etti. Hatta dönemin Adalet Bakanı Cemil ÇİÇEK bunun en kısa zamanda 20 saate çıkarılacağını söyledi kamuoyu karşısında. Tüm bunları 45/1 sayılı genelge ile kamuoyuna ayrıca deklere etti. Ama hiç bir zaman sözünü tutmadı katil devlet.

Unuturuz sandılar katledenleri. Unuturuz sandılar ihanet edenleri.

Katliamı yapan Ecevit İktidarıydı. Ecevit 70 yıllarda ilk iktidar olduğunda Anadolu’da Karaoğlan diye anılırdı. TAYAD’lı analar onu öldüğünde Karayılan olarak kaydetti tarihin zulüm sayfalarına.  Çocuklarımız nasıl eriyerek öldüyse öyle öl dediler.  Tarih katliam yapanları ve katledilenleri unutmaz.

Oligarşi bu katliamı esas olarak halkı sindirmek ve işçi sınıfının tüm kazanımlarını yok etmek için yaptı.

Devrimciler işçi sınıfın öncüleriydi. Öncüleri sindirirse herkesi susturabilir ve tüm emperyalist politikaları hayata geçirebilirdi.

Ama olmadı direndi devrimciler.  Emperyalistlerin şimdi “7 yıl direniş mi olur adamlar 7 yıl direndi” dediği, bir destan yazdı.

122 Şehidimizi Saygıyla Selamlıyoruz.

Sanmayın ki Unuttuk Bu Yaşananları.

Sanmayın ki Hesabı Mahşere Bıraktık.

Katillerden Hesap Soracağız