Dersim Direniş Günlüğü

11.05.2017 Perşembe

Saat – 09.30

Bugün sabahımızda Beyhan da vardı. Gece Kemal Amca’mızın sağlık durumu hakkında uzun uzun konuştuk, resimler çektik birlikte. Eve gider gitmez Kemal Amca limon-tuz karışımını içer, tansiyonunu ölçer, kilosunu tartarım, sonra da bir bardak ıhlamur veya yeşil çay ile kendi haline bırakırım. O bu zamanı tutsaklarımıza mektup yazma, günlük tutmak ve kitap okumakla değerlendirir. Biraz sayfalarında paylaşımlara bakar, arada kısa sohbetlerimiz olur ve yatar. Bu rutinimizde devam ediyoruz. Ancak, kendi kendine kalarak mektup, günlük veya kitap ile değerlendirdiği zaman dilimi oldukça kısaldı. Artık çok erken yoruluyor ve erkenden yatıyor. Çok geceler inlediğini duyduğum Kemal Amca’mızın kas ağrıları oldukça fazla. Gözlerinden birisinin de neredeyse tamamen kapanmış olması sonucu yazarken veya okurken çok zorlandığını hissediyorum. Sinir uçlarının sızladığını ve ayak parmaklarında dahi bu sızıyı hissettiğini de biliyorum. Midesi ile ilgili sorun da yaşıyor. Gırtlağının kırmızılığı şekerden dolayı olsa gerek diye düşünüyoruz. Doktora gitmeyi kesinlikle reddeden Kemal Amca bütün bunların çok normal olduğunu ve oğlundan daha önemli olmadığını söylüyor.

Sabah minibüs durağımızda minik bir arkadaşımız oldu ve uzun bir süre Beyhan’ın kucağında kaldı. Hep beraber bindiğimiz minibüsümüzle Seyit Rıza Meydanı’na geliyoruz. Esnaflardan biri polislerin hala ne aradıklarını soruyor, çadır kurmamızı bekliyorlar diyerek yanıtlıyorum. Bugün yine alanımızdalar.

Saat – 10.45

Bugün sabahın erken saatlerinden itibaren ziyaretimizde olan İzmirli arkadaşlarımız var. Kemal Amca’yı tanımak ve destek olduklarını göstermek için gelmişler. Kalabalık ziyaretçi gruplarımız da gelmeye başladılar. Hep birlikte oturuyoruz ve İzmir’den gelen genç arkadaşımızın saz ve gitar çalabildiğini öğreniyoruz. Sazımız var aslında, ama ne yazık ki yanımızda değil.

Saat – 11.29

Fidan Anamız Kemal Baba’nın yanında. Gelebildiği her zaman yanımıza gelen, dik duruşlu anamız Kemal Amca’nın üzerine titrer. Gözleri yaşlanır kimse görmeden, göstermez, dudakları kıpırdamaz. Kemal Amca da Fidan Anamıza merhabasında saygıyla kalkar yerinden ve yanındaki sandalyeye oturtur. Birisi şehit anası, birisi şehit babası birlikte direnirler. Bunlar yaşanırken etrafımızda kalabalık arttıkça artıyor. Öğrenciler, emekçiler, ihraç edilmiş olanlar, kapalılar, açıklar, turistler, yerliler… Kemal Amca’nın deyimiyle ‘insan olanlar, hiç bir insan arasında ayırım yapmayanlar yani kısaca yine Kemal Amca’mızın deyimi ile ‘GÜZEL İNSANLAR’ bizim kalabalığımız, ziyaretçilerimiz.

Saat – 13.22

Malatya’dan hem neşeli ve şakacı, hem de duyarlı arkadaşlarımız vardı ziyaretimizde, büyük şemsiyemizin altında. Gitme zamanları yaklaştığında, bir dahaki sefere çok kalabalık geleceklerini ve Kemal Amca’yı ziyaret edeceklerini söylüyorlar.

Saat 14.00

Evrensel Gazetesi yanımızda ve röportaj yapıyor. Bir süredir basın Seyit Rıza Meydanı’nda gelişen olayları takip etmek için sık sık yanımıza geliyor. Bu elbette çok olumlu bir gelişme.

Artı Gerçek gazetesi de yanımızda. Kemal Amca ile yapılan röportaj ve çekilen resimler sonrası Kemal Amca’nın biraz yorgun düştüğünü gözlemliyoruz. Küçük ziyaretçilerimiz var yanımızda. Sürekli yanımızda olan genç kızlarımızla oynuyorlar. İki küçük dostumuz da aynı ismi taşıyorlardı. İdil, İdil… Küçük İdil yine doğrudan şekerlemelere gitti. Adaşı olan büyük İdil’le şekerlerini paylaştı.

Saat – 14.45

Eski gazeteci olduğunu ve açlık grevi direnişi tecrübesi olduğunu söyleyen bir bayan ziyaretçimiz var. Kemal Amca’ya açlık grevi dışında mücadele yolları bulması konusunda ısrarlı tavsiyelerde bulunmaya başlamışken, avukatımız, önerilerin Kemal Amca yerine kulaklarını tıkamakta ısrarlı mercilere yapılabileceğini söylüyor ve sohbet neler yapılabileceği konusuyla devam ediyor.

HDP milletvekili Alican Önlü bugün Kemal Amca’ya destek vermek üzere yanımızda olacaktı ama rahatsızlanarak hastaneye yatmış.  Alican, kendisi yerine durumu bildirmek, bizleri bilgilendirmek amacıyla sözcüsü Sinan Şahin’i göndermiş. Sinan arkadaşımız hem Kemal Amca’ya durumu bildiriyor hem de Kemal Amca’nın sağlık durumunu öğrenmek istiyor, bilgilendiriyoruz.

Saat – 16.30

İdil’den Bilge arkadaşımız gitmemiş henüz, yanımıza geliyor. Gitarımız olup olmadığını soruyor ve olmadığını öğrenince üzülüyor, biz de üzülüyoruz. Yanımızda iki tane gitar çalan arkadaşımız var, gitarımız yok. Havin uğruyor yanımıza annesiyle birlikte. Çok seviniyor ve hemen sohbete başlıyoruz, nasıl ip atladığını gösteriyor, bakıyoruz, katılıyoruz.​​​

​Saat – 17.45

Avukatımız sürekli gidiyor, geliyor, görüşmeler yapıyor. Henüz somut bir gelişme olmadığını öğreniyoruz.

Özgür Gündem Gazetesi burada ve o da röportaj yapıyor. Kemal Amca, bıkmadan usanmadan bu röportajlara katılıyor ama yorgun düşüyor. Eve erken gitme talebimizi, elbette, sekizde gideriz diyerek yanıtlıyor, gülüyoruz. Direnişteki yerinden yağmur çamur veya rüzgârda dahi ayrılmak istemeyen Kemal Amca, ne kadar yorgun olursa olsun, yerini saat sekizden önce terk etmek istemiyor. Elbette ki anlıyor ve saygı duyuyoruz.

Saat – 19.20

Beyhan ile birlikte Kemal Amca’yı alacak ve yola çıkacağız birazdan. Tam bu sırada İstanbul Sarıgazi’de yaşayan, annesi babası hastanede olan, daha önce açlık grevi yapmış olan bir arkadaş ziyaretimize geliyor. Kemal Amca’yı ziyaret etmeden gitmek istemediğini söylüyor ve kısa da olsa oturuyoruz, sohbet edip resim çekiyoruz. İzmir’den gelen arkadaşlarımızla birlikte ağırladık ziyaretçilerimizi bugün. Kemal Amca’nın yanından ayrılmadan oturdular direniş yerimizde. Vedalaşma vakti geldi, sabaha görüşmek dileğimizle ayrılıyoruz dostlarımızdan.