Önce Devrimci Tutsaklar demişti emperyalizmin sözcüleri. Emperyalist IMF’nin politikalarının önündeki en büyük engel Devrimci Tutsaklardı. İşte bu sebeple milyarlarca liralar harcayıp özel ekipler kurarak F tipi hapishane hücrelerini hayata geçirmek istediler. Bunun amacı belliydi. Devrim Tutsakları ”teslim alarak” ülkenin dört bir yanında emperyalizm dilediği gibi at koşturacaktı. Önce ‘devrimciler kimliksiz, kişiliksiz, sorgulamayan tredman uygulamalarına boyun eğen insanlar halini almalıydı. Ama unuttukları bir şey vardı oda Devrimci Tutsakların direnme kararlılığı ve iradesiydi. İşte bu kararlılık ve irade 22 Ekim 2000 tarihinde Devrimci Tutsakların aldığı Açlık Grevi kararında somutlanıyordu. Tarih 19-22 Aralık 2000’ni gösterdiğinde Cumhuriyet tarihinin en geniş kapsamlı hapishaneler katliamı gerçekleştirildi. Bu katliama; 8 Komando taburu 37 bölük olmak üzere ve 8 bin 335 asker, binlerce çevik kuvvet ve binlerce gardiyan katıldı. Üç gün süren katliam saldırısında 20 binden fazla gaz bombası ve çeşitli kimyasal gazlar kullanıldı. Bu katliamın saldıranlar boyutuydu. Diğer yanda ise ellerinde açlığa yatırılan bedenlerinden düşünce ve inançlarından başka bir şeyleri olmayan direnişçiler vardı. Türkiye hapishanelerinin en görkemli direnişini gerçekleştiriyorlardı. Emperyalizm ve onların işbirlikçileri o kadar acizdi ki ‘teslim olun’ çağrıları yapıyordu. Üç gün süren direnişin sonucunda 19 Aralık sabahı başlayan katliam 22 Aralık olduğunda Bayrampaşa hapishanesinde altı Devrimci Kadın Tutsak diri diri yakılarak Türkiye genelinde 28 Devrimci Tutsak katledildi. Onlarca Tutsak ise yaralandı. ‘istenilen oldu!’ Devrimci Tutsaklar F tipi hücrelerine sürgün edildi. Ama amaçlarına ulaşamadılar. Katledilen 28 yoldaşlarının karalılıklarıyla direnişçiler direnişi tam 7 yıl aralıksız sürdürdü. 7 ılın sonunda kazanılan ZAFER’le emperyalizm ve işbirlikçi oligarşinin F tipi politikası yerle bir edildi.
