3 Ocak 2026: Paradigma değişikliğini işaret eden tarih. Amerikan emperyalizmi, Venezuela’nın meşru hükümetine saldırdı ve cumhurbaşkanını ve Venezuela parlamentosu üyesi olan eşini kaçırdı.
ABD Başkanı Donald Trump yeni bir güvenlik stratejisi yayınladı.
Bugün Venezuela’da yaşananlar, Trump tarafından yeni “Donroe Doktrini” diye duyurulmuştu.
Trump, “Batı Yarımküre”yi yeniden ABD’nin kontrolü altına getireceğini ayen beyan ilan etti.
Birçok yerden eşi görülmemiş devlet bir devlet terörü olan Maduro’nun kaçırılması, “uluslararası hukukun açık bir ihlali” olarak nitelendiriyor.
Hangi usluslararası hukuk mu? Bu tanımlama bile başlı başına insanlar ile alay etmektir.
Uluslararası hukuk da emperyalizmin kullandığı bir araç haline gelmiştir. ABD emperyalizmine bunu ihtiyaç hissettiğinde, kendisine boyun eğmeyen ülkeler veya örgütleri hizaya getirmek için kullanıyor.
Bu kaçırma olayı, yalnızca, dünyanın en büyük petrol rezervlerine sahip olan Venezuela’nın petrolünü ele geçirmek için yapılmamıştır.
Elbette, ABD şirketleri Hugo Chávez iktidara gelmeden önce olduğu gibi Venezuela’nın petrolüne tekrar sınırsız erişim sağlamak istemektedir.
Ancak burada asıl mesele, ABD’nin sarsılan hegemonyasını yeniden tesis etmektir.
Birçok şey yanı sıra, bu aynı zamanda ekonomik ‘de hakimiyet kurmak ile de ilgilidir.
Çünkü Çin, “ABD’nin arka bahçesi”nde, olan Latin Amerika’da, örneğin Meksika’da, ABD’den çok daha büyük bir ticaret hacme ulaşma cesaretini gösterebildi.
Venezuela’ya yönelik bu darbeyle ABD, bir kez daha Çin’i de hedef alıyor.
Aynı durum, ABD’nin de ele geçirmek istediği Grönland için de geçerli.
Çünkü Grönland, Çin’in Kuşak ve Yol Girişimi için jeopolitik açıdan büyük önem taşıyor.
Trump’ın tehditlerine bakılırsa, bu müdahaleler Venezuela ile sınırlı kalmayacak ve Grönland müdahale için tek aday değil.
Meksika, Kolombiya, Brezilya, Küba…
İran, Gazze… ABD, hegemonyasını tesis etmek, çıkarlarını hayata geçirmek için heryere pervasız bir şekilde saldırmaya hazır.
Emperyalizm
Bunu yeterince vurgulayamayız:
Dünyada sayısız temel çelişkiler olabilir.
Ancak belirleyici faktör, ana çelişki, halen dünya halkları ile (ABD) emperyalizmi arasındaki çelişki olmaya devam etmektedir.
Geçmişten alınamayan dersler
Ne Maduro, ne Hugo Chávez, ne de Latin Amerika’daki diğer reformist ülkeler Şili’den, Salvador Allende’ye karşı yapılan darbeden herhangi bir ders çıkartmıyorlar.
Hangi derslerden söz ediyoruz?
Sık sık dile getirdiğimiz gibi;
Emperyalizm reformlarla yenilemez. Ücretsiz sağlık hizmeti gibi bazı önlemler, insanların yaşamları üzerinde kesinlikle olumlu bir etki yaratmıştır.
Ancak, var olan iktidarı alaşağı etmezsen, tüm tekeller ve oligarşiler hala varlığını sürdürürse, er ya da geç bu felakete ya da darbeye yol açacaktır.
İktidarı alaşağı etmeyenler, sonunda kendileri alaşağı edilecektir.
Emperyalizme karşı tek bir çözüm olabilir:
Emperyalizmi, tüm kurumları, tekelleri ve işbirlikçileriyle birlikte ülkeden defedip kovmak.
Emperyalizme karşı ancak kendi halkına yaslanarak direnebilirsin.
Somut olarak bu, devrim anlamına gelir.
Devrim olmadan emperyalizm yenilemez.
Cephe
Son iki yıl bize değerli bir ders verdiyse, o da farklı bakış açıları ve kültürlerin aktif bir cephe oluşturmak için başarıyla birleştirildiği Gazze’deki halkın direnişinden ve örgütlenme modelinden ders almamız gerektiğidir. Egemen bir devletin meşru başkanının kaçırılması ışığında, demokratik, halkçı ve sosyalist hareketin tüm temsilcileri, ana düşmanımız olan ABD emperyalizmi ve NATO’ya karşı ortak bir cephede birleşmelidir. Bu cepheyi reddedenler sadece sekter değil, aynı zamanda işbirlikçidirler.
Direniş
Kelepçeli ve gözleri bağlı Maduro’nun görüntüleri, emperyalist demokrasinin acımasız gerçekliğini ortaya çıkarmış ve onun gerçekte ne olduğunu göstermiştir – sınıf mücadelesinin ne olduğunu ve günümüzde güç dengesinin gerçekte nasıl olduğunu göstermiştir.
Filistin’den Venezuela’ya, Afrika’dan emperyalist metropollerin gettolarına kadar, egemen sınıfın şiddetini ve pervasızlığını göstermektedir. Mevcut demokratik alanı savunmanın gerekliliği ortadadır.
Avrupa emperyalizmi tanıdığı demokratik hakları git gide kısıtlıyor.
Bunun burjuva demokrasisi gereği bize bağışlandığını düşünmemeliyiz.
Aksine bu alanın varlığını sınıf mücadelesine borçlu olduğunu bilmeliyiz.
Eylem alanı geniş olsa da, sınıf düşmanımız tarafından giderek daralan bir yasal alana sıkıştırıldık – bu düşündürücüdür.
Venezuela’dan bize ulaşan görüntüler, tüm halkçı, demokratik ve sosyalist örgütlerin, gerekli tüm araçlarla emperyalizme direnmenin görevleri olduğunu fark etmelerini sağlamalıdır.
Direniş kazanacak!
Emperyalizm yenilecek!
Halklar kazanacaktır!
Anti-Emperyalist Cephe Fransa
