Belçika Halk Cephesi Mahalle’deydi…
Belçika Halk Cephesi, Grup Yorum projesi olan MAHALLE filminin dünya prömiyerinin yapılacağı Paris’teydi.
Yıllardır beklenen gün gelmişti. “Ne zaman çıkacak, bitmedi mi, film ne oldu” soruları artık sorulmayacaktı. Filmimiz ilk kez gösterilecekti Paris’te…
30 kişi ile bir şenliğe gider gibi konvoy halinde katettik 500 km’yi.
Heyecanlıydık.
Çünkü sadece film izlemeye değil zaferimizi görmeye gidiyorduk Ayrıca Yılmaz Güney’in de mezarını ziyaret edecektik. Tarihi bir gündü bugün. Ne de olsa faşizmin tüm olanaklarını seferber ederek çevrilmesine engel olmaya çalıştığı film, filmimiz halkla buluşacaktı. İrili ufaklı herkesin emeği vardı bu filmde. Ve tabii ki Yılmaz Güney’in yolundan giden ama aşma iddiasına da sahip olma bilinci vardı.
Yılmaz Güney’in ödediği bedeller, mücadele dolu hayatı aklımızda, mezarına doğru yürürken aklımıza “yol” filmi geldi. Faşizmin engellemeleri Yılmaz Güney’e engel olmamıştı. Grup Yorum’a da engel olamadı. Yol, Yılmaz Güney, Paris, Grup Yorum, Sinema… hepsi Mahalle’de buluşmuştu.
Filmimizi izlemeye gidecek olmanın heyecanıyla Yılmaz Güney’in mezarının başında anma programı gerçekleştirdik.
Filme doğru yola çıkmadan önce yine faşizmin baskıları sonrası yurt dışına çıkmak zorunda bırakılan Ahmet Kaya’nın mezarına da uğramamak olmazdı.
Mezarlıktan çıkıp gösterimin olacağı salonun önüne vardık.
Sinema salonunun önü öylesine kalabalık öylesine görkemliydi ki yine göğsümüzü gere gere söyledik bundan önce birçok kez söylediğimizi; “BAŞARDIK”. Altan Berdan Kerimgiller’in dediği gibi “BİZ BAŞARIRIZ”!
Yüzlerce insan kapının önünde adeta izdiham oluşturmuş, türkü söyleyenler, enstrümanlarıyla gelen müzisyenler, kafeleri dolduranlar… herkes o anı bekliyordu. Halkın filminin gongunu…
Ve o an geldiğinde herkes salona dolduğundaki tablo görülmeye değerdi…
Salon doluya yakındı.
Yapılan konuşmalar, anlatılanlar sanki bir film hazırlanışında neler yaşandığını değil de barikat arkasında yaşananları, zorlukları anlatıyordu.
Yasaklara, engellemelere, tehditlere, gözaltı terörlerine, set baskınlarına, arananlar listelerine… daha akla gelebilecek birçok yönteme başvurmasına rağmen filme engel olamamıştı ya AKP faşizmi. Ne büyük mutluluk!
Grup Yorum’a yine engel olamadı. Sesini kısamadı. SUSTURAMADI. FİLM GÖSTERİME GİRDİ. Ne büyük mutluluk!
Yine bir tarih yazdık.
Yine bir zafer kazandık.
Biz Oradaydık, Ne Büyük Mutluluk!
