9
ENGİN KARATAŞ, DİRENİŞİNİN 2. GÜNÜNDE…
Bu gün alanda bu dilekçe ve öğrencimin yaptığı bu resimle çıktım. Polis elimden alırken resmi sıkıca kavradım ama üç dört kişiydiler…
Amirler Bugün, Posta Gazetesi ve bazı internet gazeteleri dünkü direnişimi haber yaptığından rahatsız olmuşlar ki alanda 10-15 dakika ancak durabildim. Öğrencilerle birlikte dövizleri yazıp yapıştırdım. Alanda daha uzun süre kalabilmek için dövizleri orada yazıyorum. Çocukların yaptığı resimleri orada mukavvaya yapıştırıyorum. Hiç acele etmeden yavaş ve sakince. Yazarken yanıma gelen öğretmen arkadaşlarımla, velilerle ve öğrencilerle sohbet etme fırsatını hiç kaçırmıyorum. Laf lafı açarken polisler bekleyip ifrit oluyorlar. Bu gün bir velinin el yazısıyla benim için OHAL komisyonuna yazdığı dilekçeyi a1 boyutunda büyütüp yere yapıştırdım. Gazeteciler varken polis müdahale etmiyor. Mobeseden takip edip ona göre müdahale ediyorlar. Bu durumu gazetecilere bildirdim. Başlarken ortalıkta hiç gazeteci yoktu. Aradım hocam alandayız saklandık uzaktan kayıttayız dediler. Çok güldüm Gün geçtikçe öğrendiğimden karakolda daha rahatım. Telefonumu vermiyorum. Hiç bir evrakı imzalamıyorum. Kabahatler kanunundan 227 lira ceza yazıp hastaneden serbest bırakıyorlar. Müdahale sırasında ne yaya ne de araç trafiğine ne de güvenliğe engel olmadığımı bana müdahale ederek suç işlediklerini bildiriyorum. Bu gün polis biber gazı spreyi ile geldi. Yuh dedim. Sanki grubu dağıtıyor. Hastanede herkesle konuşuyorum. İşimi istediğim için buraya getirildiğimi anlatıyorum. Artık tanıyanlar çoğaldı. Hastaneden yürüyerek sendikaya geliyorum. İçimde doğru bir şey yapmanın huzuruyla. Açığa alınan ve ihraç edilenlere tavsiyem. Kesinlikle Direnin.

