İSPANYA HALKININ BAŞI SAĞOLSUN.
İSPANYA’DAKİ TREN KATLİAMININ SORUMLULARI YARGILANSIN!
İspanya’da 28 Ekim’de yaşanan ve 69 insanın hayatını kaybetmesine, çok sayıda insanın yaralanmasına neden olan tren katliamında yaşamını yitirenlerin ailelerine ve İspanya halkına başsağlığı, yaralılara acil şifalar diliyoruz.
İspanya halkının acısını paylaşıyoruz. Bir halkın evine düşen ateş, bütün halkların yüreğine düşer. Halkların acısı birdir; çünkü bu acıların kaynağında aynı sömürü, aynı yağma ve aynı düzen vardır.
İspanya’da yaşanan bu katliam, yalnızca teknik bir arızanın sonucu olarak ele alınamaz. Elbette kazanın teknik nedenleri, güvenlik sistemlerinin işleyişi, bakım ve onarım süreçleri, denetim mekanizmaları ve alınan kararlar bütün yönleriyle soruşturulmalıdır. Ancak sorumluluk yalnızca olay anında alınan kararlarla sınırlı tutulamaz. İnsan hayatını tehlikeye atan koşulları yaratan ekonomik ve siyasi tercihler de sorgulanmalıdır.
Çünkü bugün dünyanın dört bir yanında halkların yaşamı aynı anlayışın saldırısı altındadır: Daha fazla kâr, daha fazla sömürü, daha fazla yağma!
Sağlık, eğitim, ulaşım, barınma ve haberleşme gibi en temel toplumsal ihtiyaçlar piyasanın insafına bırakılıyor. Kamusal hizmetler özelleştiriliyor, kamu kaynakları sermayeye aktarılıyor, güvenlik ve bakım yatırımları maliyet hesabına indirgeniyor. İnsan hayatı, şirketlerin kâr tablolarında bir gider kalemi olarak görülüyor.
İspanya’da demiryolu güvenliğinin, bakım ve denetim süreçlerinin nasıl yönetildiği, hangi ekonomik ve idari kararların alındığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Kazanın bütün sorumluları, doğrudan ve dolaylı olarak bu süreçlerde sorumluluğu bulunan kişi ve kurumlar hesap vermelidir.
Ancak bu sorumluluğu yalnızca birkaç görevlinin üzerine yıkmak, katliama zemin hazırlayan sistemi aklamak anlamına gelecektir.
HALKLARIN YAŞADIĞI ACILARIN KAYNAĞINDA AYNI DÜZEN VAR!
Bugün İspanya’da bir tren kazasında yaşamını yitiren insanların acısıyla, Filistin’de emperyalist saldırganlık altında katledilen çocukların acısı arasında doğrudan bir neden-sonuç ilişkisi kurmuyoruz. Ancak her iki yerde de insan hayatını değersizleştiren, halkların yaşamını kendi çıkarlarına göre düzenlemek isteyen aynı emperyalist-kapitalist dünya düzeniyle karşı karşıyayız.
Filistin’de emperyalist güçlerin desteğiyle yürütülen işgal ve katliam politikaları, Lübnan’da halkların yaşam alanlarını hedef alan saldırılar, Afrika’da emperyalist tekellerin yeraltı ve yerüstü zenginliklerini yağmalaması, Latin Amerika’da halkların kendi kaynakları üzerindeki egemenlik mücadelesine yönelik müdahaleler, Anadolu’da devrimci tutsaklara karşı tecrit ve kuyu tipi hapishaneler saldırısı ve Avrupa’da kamusal hizmetlerin piyasanın kâr hesaplarına teslim edilmesi birbirinden kopuk gelişmeler değildir.
Bunların her birinde halkların yaşamı, emeği, geleceği ve hakları bir avuç tekelin, sermaye grubunun ve emperyalist devletin çıkarlarının gerisine itilmektedir.
Bir yerde bombalarla, başka bir yerde açlıkla, yoksullukla, sömürüyle, işsizlikle; başka bir yerde ise özelleştirmelerle, ihmallerle ve güvencesiz çalışma koşullarıyla halkların yaşamı hedef alınmaktadır.
Halkların acıları farklı biçimlerde ortaya çıksa da bu acıları üreten düzenin temelinde aynı sınıfsal çıkarlar vardır.
Bu nedenle İspanya halkının yaşadığı acı karşısında dayanışmamız yalnızca bir başsağlığı mesajından ibaret değildir. Bu dayanışma, halkların yaşamını sermayenin çıkarlarının üzerine koyan, sömürüye ve emperyalist saldırganlığa karşı ortak mücadeleyi büyütme sorumluluğumuzun bir parçasıdır.
HALKLARIN DAYANIŞMASI SINIRLARI AŞAR!
Emperyalizm halkları birbirine düşürmeye, ülkeleri kendi çıkarları doğrultusunda karşı karşıya getirmeye, halkların zenginliklerini ve emeklerini yağmalamaya çalışıyor. Bunun karşısında halkların çıkarı ise ortaktır.
Bizler halkların birbirinin acısına seyirci kalmadığı, dayanışmayı büyüttüğü, emperyalizme ve sömürüye karşı ortak mücadele yürüttüğü bir dünya istiyoruz.
Hiçbir halkın yaşamı bir şirketin kârından daha değersiz değildir. Hiçbir ülkenin kaynakları emperyalist tekellerin yağmasına bırakılamaz. Hiçbir kamusal hizmet sermayenin çıkarları uğruna halkın elinden alınamaz.
Bu nedenle taleplerimiz açıktır:
– İspanya’daki tren katliamının tüm nedenleri bağımsız, tarafsız, şeffaf ve kapsamlı biçimde soruşturulmalıdır.
– Yalnızca doğrudan sorumlular değil, karar alma, işletme, bakım ve denetim süreçlerinde sorumluluğu bulunan bütün kişi ve kurumlar hesap vermelidir.
– Demiryollarında bakım, onarım, personel ve güvenlik yatırımları tasarruf kalemi olarak görülmemelidir.
– Demiryolu altyapısının ve işletme süreçlerinin güvenlik standartları bağımsız denetime açık olmalıdır.
– Demiryolu ulaşımı başta olmak üzere toplu ulaşımda kâr ve maliyet hesapları değil, insan hayatı, toplumsal ihtiyaçlar ve kamu yararı esas alınmalıdır.
– Benzer katliamların yaşanmaması için gerekli yapısal, idari ve hukuki düzenlemeler gecikmeden hayata geçirilmelidir.
Anti-Emperyalist Cephe olarak İspanya halkının acısını paylaşıyor, yaşamını yitirenleri saygıyla anıyoruz.
Biliyoruz ki halkların kurtuluşu birbirinden ayrı değildir. Bir halkın özgürlüğü diğer halkların özgürlüğünden bağımsız değildir. Bir halkın acısına sessiz kalmak, bütün halkların geleceğine yönelen saldırılar karşısında sessiz kalmaktır.
Halkların acısı ortak, düşmanı ortak, kurtuluşu ortak mücadelededir!
YAŞASIN HALKLARIN ULUSLARARASI DAYANIŞMASI!
YAŞASIN EMPERYALİZME KARŞI HALKLARIN BİRLİĞİ!
KATLİAMIN SORUMLULARI YARGILANSIN!
ANTI-EMPERYALİST CEPHE
